De Turkse eigenaar van Istanbul besloot onlangs Turks te gaan koken.foto's Dirk-Jan Gjeltema
1/3
Het restaurant aan de Magdalenastraat in Goes heette toen nog toepasselijk El
Charro. Nu kookt de kokkin gerechten uit de keuken die echt bij haar past:
de Turkse.
Het is dat er Istanbul op de deur staat; want het interieur van het restaurant
roept bij ons geen herinneringen op aan die vakantie in Turkije. En dat komt
niet omdat die vakantie al zo lang geleden is. Het restaurant doet nog sterk
denken aan een rancho op de Argentijnse pampa. Of een blokhut in de alpen:
veel grove houten planken, donker meubilair, en vooral erg bruin. De Turkse
sfeer moet van de foto's van paradijselijke stranden, stadsgezichten van
Istanbul en de Turkse kleedjes aan de muur komen. En van de - iets te harde
- Turkse muziek natuurlijk. Bij de kaart krijgen we een mandje met nog warm
Turks brood en een bord met vier soorten salades om erop te smeren: we
herkennen cacik - kommer met knoflook en yoghurt - auberginesalade en
viskuitsalade.
De kokkin - en de eigenaresse zal later blijken - komt het eten zelf brengen.
Mijn tafelgenoot heeft Icli Köfte als voorgerecht gekozen: balletjes met
bulgur, een Turkse tarwesoort, aan de buitenkant, gevuld met gehakt. De
köfte worden geserveerd in tomatensaus. Zelf krijg ik een schaal vol met een
heleboel voorgerechten: diezelfde köfte, maar dan gefrituurd: lekker pittig
gehakt in een krokant korstje; Sigara böregi, knapperig gebakken
deegrolletjes gevuld met kaas; yaprak sarma, wijnbladeren met rijst en
gehakt, die iets dunner en kruidiger zijn dan ik gewend ben en die opgefrist
worden door schijfjes citroen; weer cacik, de Turkse versie van de Griekse
tzatziki en lekkere verse tomaat en komkommer.
We drinken Efes, een Turks biertje bij het hoofdgerecht, dat eigenlijk best
snel komt. Sac Kavurma blijken dobbelsteentjes smakelijk lamsvlees, gebakken
met paprika en tomaat, geserveerd in een een grote wokachtige stalen pan.
Zelf probeer ik Karni Yarnik: een met gehakt gevulde aubergine uit de oven.
De aubergine is perfect zacht, hij valt als crème uit elkaar. De vulling is
naar mijn smaak een beetje eentonig: gehakt zonder al te veel er doorheen,
met tomaat en peper er bovenop. De bijgerechten zijn weinig verrassend voor
een Turks restaurant: van die lekkere met boter op smaak gebrachte Turkse
rijst en een soort pilav: bulgur met tomaat. Verder een salade van rode
kool, rode ui en worteltjes.
Bij het afrekenen zal de eigenaresse vertellen dat ze de kaart steeds verder
wil uitbreiden met extra Turkse gerechten. Ik vertel haar dat ik zo van
Turkse linzensoep houd. Ze lacht: dat was de dagsoep; daar had ik dus beter
even naar kunnen vragen.
Omdat ik baklava niet kan weerstaan, geef ik er ook deze keer aan toe: jammer
dat het gebak niet knispervers is en - erger nog - vergezeld gaat van ijs,
chocoladesaus en slagroom. Ik vind het gek modern gedoe, ik heb de baklava
liever gewoon puur. Mijn tafelgenoot lepelt met veel plezier een grote coupe
romige Turkse yoghurt met walnoten en honing leeg. Hij drinkt er een kopje
vers gezette Turkse koffie bij. Van het huis, een gebaar dat we in
restaurants met Nederlandse eigenaars maar zelden tegenkomen. We voelen ons
echt een beetje in Turkije.
Turks restaurant-café Istanbul. Magdalenastraat 5, 4461 AL Goes. 0113-226555.
Reserveren gewenst. Keuken open van 17.00 tot 22.00 uur. Dinsdag gesloten.
Prijs-Kwaliteit * * *
Een echte, maar niet zo heel erg verrassende Turk. We betaalden zestig euro
voor twee.
Entourage * * *
Nipt drie sterren: het interieur is wel erg gedateerd.
Vegetarisch * * *
Bediening * * * *
Oprecht aardig en geïnteresseerd. Altijd leuk om nog even na te praten over
het eten.
Conclusie: Een Turks restaurant dat wat ons betreft nog nét iets
Turkser mag worden.
Sorteer reacties
