Het Loze Vissertje na de verbouwing. foto's Willem Mieras
Naerebout prijkt met andere nostaligische zwart-wit plaatjes op de placemats van het Loze Vissertje.
1/2
De avondzon verspreidt zacht licht en het is windstil. De sfeer ademt
ongedwongenheid uit. Op het royale terras zijn de gesprekken rustig en
geanimeerd. Als we nog twijfelden om er te gaan eten, dan trekken een
gitarist en klarinettist ons over de streep. Ze spelen jazzy muziek. Het is
een romantische, buitenlands aandoende plek.
Het Loze Vissertje ligt aan de Oosterschelde en aan het einde van het kanaal
van Goes, bijna 3 kilometer voorbij Wilhelminadorp. Het is al sinds jaar en
dag een plek om uit te rusten en om iets te eten. Vanaf 1853 huist er een
café, dat later werd uitgebreid tot café-restaurant.
Het is een locatie met een geschiedenis en dat voel je. Eigenares Hetty
Busman van het Loze Vissertje is er terecht trots op dat bijvoorbeeld de
bekende loods en mensenredder Frans Naerebout zijn laatste jaren in het sas
sleet. Hij werd er in 1807 benoemd tot haven- en sasmeester. Met Naerebout
kun je mooie sier maken. Hij prijkt met andere nostaligische zwart-wit
plaatjes op de placemats van het Loze Vissertje. Een leuk initiatief.
In zo'n omgeving smaakt het eten vast lekkerder. We beginnen met gebakken
coquilles st. Jacques met gesmoorde Granny Smith op licht gezouten Parmaham.
De dressing van onder andere de frisse appel maakt het gerecht fruitiger en
lichter (13 euro). Het is een mooi verzorgde schotel, waarbij de hartige en
zoete smaken in balans zijn. De viscarpaccio van onder andere gerookte zalm
en heilbot krijgt een oppepper door de basilicumdressing (11 euro). Het
begin is goed. De zon verdwijnt langzaam achter de dijk. De Oosterschelde
ruikt zilt. Het blijft op het terras aangenaam vertoeven, omdat het een
zeldzaam zwoele avond is.
Een Frans gezelschap schuift aan. Ze komen voor mossels. De Zeeuwse
delicatesse valt in de smaak.
Een groep zeilers heeft aangelegd bij de jachthaven in de buurt en wil nog een
hapje eten. Het is rond half negen en dat is tegen sluitingstijd van de
keuken. Hetty Busman beschermt haar medewerkers, die in het hoogseizoen toch
al lange dagen maken. 'U kunt nog wat eten, maar u kan alleen maar kiezen
uit mosselen en spareribs.' Daar hebben de late gasten alle vrede mee.
Met een heilbotfilet (18,00 euro) met salie-mosterdsaus en een entrecote
(18,50 euro) vervolgen we. Aan de bijgerechten van zeekraal, boontjes en
krielaardappeltjes is aandacht besteed. De sla ziet er fris en vers uit en
is gelukkig niet zo'n obligaat bakje rauwkost. Op de verschillende soorten
sla zijn gesnipperde bosuitjes gestrooid.
De bereidingswijze van de entrecote is op verzoek saignant, een bruine korst,
van binnen nog rosé, in het midden rauw. De entrecote heeft naar onze smaak
net iets te lang op het vuur gelegen. Jammer dat de frites niet vers bereid
is.
Chefkok Mark Sprenkels heeft desondanks 'gevoel voor koken'. "Het is een
familiezaak", zegt Hetty. "Mark is mijn zoon. Hij kan lekker koken",
zegt ze en lacht met een blik van verstandhouding. Moeder zegt niets te
veel. Het Loze Vissertje is niet exclusief, maar je kunt er lekker en
eerlijk eten in een ongedwongen sfeer. En dat is precies wat de uitbaatster
wil bereiken.
Het Loze Vissertje, Goese Sas 11,
4475 NA Wilhelminadorp; tel: 0113 21 67 11. www.hetlozevissertje.nl
Maandag gesloten.
Prijs-kwaliteit: * * *
Entourage: * * * *
Bediening: * * * *
Horen, zien en ruiken:
Een paar jaar geleden heeft het Loze Vissertje een facelift ondergaan. Het
heeft de zaak goedgedaan.
Conclusie:
Het Loze Vissertje is een plek om terug te keren.
Sorteer reacties
