We proberen het toch nog heel even. Gastvrouw Monique van Dalen neemt ons
mee naar buiten, maar waarschuwt ons met een knipoog. "Het mag, we
klappen graag een parasol voor u uit, maar het zou zomaar eens kunnen dat
het eten van uw bord waait."
De keuze is snel gemaakt, we
gaan toch maar naar binnen. Ik kruip in de hoek van het eethuis op een hippe
witte bank, zodat ik een goed zicht heb op de inrichting.
Die mag
er zijn, hier is echt over nagedacht. Frisse kleuren, hoge en lage tafels,
schilderijen van de dertienjarige Vera Boone aan de muren: dit eethuis is
allesbehalve doorsnee.
Ook de menukaart, die vier keer per jaar
wisselt, is dat niet. Kok Jacco Walraven heeft vijf voorgerechten, vijf
hoofdgerechten en vijf nagerechten in petto. Drie gangen kosten, ongeacht de
keuze, 22,50 euro. "We hebben de prijs pas verhoogd, want met 19,50
euro per menu moet het echt elke avond volzitten. Dat redden we niet, zeker
omdat we proberen alles vers te maken. Wij streven naar eerlijk eten voor
een eerlijke prijs. Ik houd van lekker eten, en dan het liefst iets meer
trendy dan elders", zegt Monique. Daarna deelt ze een dikke pluim uit
aan haar vader Rien. "Hij verzint de lekkerste recepten en sluist die
naar ons door. Hij is de stille kracht op de achtergrond."
Ik
begin met de gegrilde merquez, drie pittig gekruide kalkoenworstjes met een
Marokkaanse zoetzure saus. Lekker hoor, hoewel het met dat 'pittig' echt wel
meevalt. Ik ben een snelle zweter, maar de zakdoek hoeft er niet aan te pas
te komen. Het geheel is leuk opgemaakt op een langwerpig bord. "Want
eten doe je ook met je ogen", zegt Monique. Met de uiensoep van mijn
tafelgenoot kan je natuurlijk opmaaktechnisch minder kanten op. De smaak van
de soep is goed. Maar huh? Wat is dat? Dat zijn gekke klonten! "Nee,
dat is geen ui. Het lijkt wel bindmiddel", zegt de uiterst vriendelijke
en alerte medewerkster Debby Tollenaar. Navraag bevestigt haar vermoeden. "
Het is aardappelzetmeel, dat we gebruiken om de soep te binden. Er is niet
goed genoeg in de pan geroerd."
De tournedos van de grill
(150 gram, buiten de kaart om en in combinatie met een voor- en nagerecht
vier euro duurder dan de andere menu's) van mijn eetgezel mag er zijn. Goed
medium gebakken en in combinatie met de zwarte pepersaus zeker een aanrader.
Waar mijn tafelgenoot Vlaamse frites bij zijn vlees krijgt, gaan mijn drie
gegrilde lamskoteletjes vergezeld van gekruide rijst. Die is een beetje
droog, maar de koteletjes en vooral de heerlijke honing-tijmsaus vergoeden
veel. Net zoals de erwtjes, worteltjes en partjes courgette op onze beide
borden prima zijn. Het torentje van bosvruchtenyoghurtijs is een frisse en
lichte afsluiter. Mijn kletskoppen met vanilleroomijs en caramelsaus zijn om
de vingers bij af te likken.
Eethuis Binnen & Buiten, Wijngaardstraat 49, Goes. Tel: 0113-250474.
www.eethuisbinnenbuiten.nl . Open: wo t/m zo vanaf 18.00 uur. Pinnen: ja.
Rokersvrij: twee tafels.
Prijs-kwaliteit: ***
Entourage: ***
Bediening aan tafel: ****
Helderheid van de kaart: ****
Horen, zien en ruiken: een hippe witte bank met hoge rugleuning over de volle lengte van het eetgedeelte. Origineel, maar er is een 'maar': lange mensen kunnen beter op gewone stoelen zitten. De tafeltjes zijn wat laag (of de zitting van de bank wat hoog), waardoor de knieën onder de tafel geen speelruimte hebben.
Conclusie: Binnen & Buiten is leuk om binnen te stappen, leuker
voor een hapje eten en nóg leuker om te blijven hangen.



Sorteer reacties











