Aloha in Domburg, een kroeg annex eetcafé. foto Rolf de Feijter
In de anders altijd levendige toeristenplaats loopt de sporadische toerist wat
verloren rond. Het is half januari. Gelukkig doet een klein aantal
restauranteigenaren nog niet aan seizoenssluiting. Eetcafé Aloha is er een
van. In een smal uitgaansstraatje stappen we er binnen. Het is een variant
op de bruine kroeg, waar een groep aan de bar zit, een tweetal zit te eten
aan een hoge tafel, waar het licht gedempt is. Aloha voelt direct prettig
aan.
Melissa brengt ons naar een tafel in het achterste gedeelte van de zaak,
vlakbij twee fruitautomaten. Een grote opgezette schildpad kijkt ons aan en
een surfplank hangt tegen het plafond. Het interieur bestaat uit een in de
loop der jaren opgebouwde mengelmoes van spullen met een discobal
vermoedelijk als oudste decoratie.
De grote tafel bij de bar is gereserveerd door een groep. Vandaar dat wij wat
afgezonderd zijn van het geheel.
We zitten op ons gemak, maar vragen ons wel af wat de keuken te bieden heeft.
Meer dan de bekende eetcaféhap van slibtongetjes, bakje sla en fabrieksfriet
zal het toch niet zijn?
Op de menukaart is een pagina ingevuld met fingerfood-gerechten, zoals
kippenvleugeltjes, maar ook tal van wraps, tosti's, broodjes en
maaltijdsalades.
Bij de vleesgerechten staat tot onze verbazing een kangoeroebiefstuk. Daaraan
waag ik me niet. Ik heb de beelden nog vers in het geheugen van de
overstroming in Australië, waarvan ook veel kangoeroes de dupe waren. Het is
hypocriet, want een beest is een beest, maar toch slaan we de biefstuk als
deeltijd-vegetariërs over.
We bestellen een uiensoep en garnalenspies. Als de gerechten komen, dan vragen
we aan de kok of ze nog even terug mogen onder de salamander grill. Ze zien
er bleek uit en kunnen nog een hete bron gebruiken. Het oog wil ook wat.
Vijf minuten later is nog niets van een mooi bruin korstje te bekennen. De
garnalenspiesjes (5,00 euro) smaken ook nog eens zouteloos. De uiensoep
(4,50 euro) is lekker en we geloven Melissa op haar woord dat alle soepen
zelfgemaakt zijn. We combineren voor het hoofdgerecht spareribs (15,50 euro)
en een geitensalade (9,50 euro). We krijgen er friet en wedges bij - sterk
gekruide gebakken aardappeltjes- en het obligate bakje sla. Het vlees van de
spareribs valt van de botten en is goed gekruid. De smaak is goed De
geitensalade is fantasieloos. De kleine gebakken geitenkaasjes overtuigen
niet.
Op de website van Aloha staat dat het eten heerlijk is, tegen een eerlijke
prijs en in een fijne sfeer. Afhalen kan ook en in de zomer staan er
gerechten van het seizoen op de kaart.
Wij zijn het ten dele met die aanbeveling eens. Het eten voldoet, maar is
niets bijzonders, verwacht geen echte kookkunsten van deze keuken. Maar
gezellig is het er wel en de sfeer is opperbest. Dat is zeker als Wilco aan
onze tafel aanschuift. Wilco maakt deel uit van de groep en herkent de
recensente. "Even niet aan iets culinairs denken", adviseert hij.
,,Hier bij Aloha is het gewoon genieten. We komen er met Domburg, de
voetbalclub, heel vaak iets eten. Ikzelf toch zeker een keer in de twee
weken. Het is laagdrempelig en je eet er een cafémaaltijd, in een prettige
sfeer."
Wilco heeft gelijk. Eten is bijzaak, het gaat om de sfeer. Hij wil geen
reclame maken voor de zaak, maar 'dat gebeurt vanzelf'. "Als je hier
vaak komt, dan weet je wat je moet eten. De hamburger bijvoorbeeld moet je
proeven."
Als zijn bord komt, dan krijg ik de eer. Hij snijdt een stukje van de
hamburger af. Hij heeft weer gelijk. De platte schijf is stevig gebakken en
ongetwijfeld zelfgemaakt. Dat is goed gedaan. "Het is hier gewoon
relaxed en na het eten gaan we nog naar een kroeg, hier een eindje verderop
in de straat." Als hij lang wil tafelen met zijn vriendin, dan kiest
hij voor restaurants in de hoofdstraat van Domburg, Westkapelle of
Middelburg. "Ik zou het heel leuk vinden als je naar Italiaan Milano
hier in Domburg gaat. In de zomer, als het gezellig druk is. Dat is mijn
aanrader."
Eetcafé Aloha, Stationsstraat 9
4357 BK Domburg van Mario Blokdijk en Marco Wiechert. Pinnen kan. www.cafe-aloha.nl
Prijs-kwaliteit: * * *
Entourage: * *
Bediening: * * *
Horen, zien en ruiken: We dachten bij binnenkomst dat het een eetcafé voor
jongeren was, maar in de loop van de avond schoven ook ouderen aan.
Conclusie: De gezelligheid is Aloha's troef. Het eten ontstijgt niet de
maaltijd van een doorsnee eetcafé.
