Seb Aydin op het terras van zijn restaurant Verdi. foto Ruben Oreel
In de Smaak van Edith en Raymond bezoeken de PZC-redacteuren Edith Ramakers
en Raymond de Frel restaurants op de bonnefooi. Normaliter reserveren ze
vooraf onder een andere naam. Edith kwam terecht bij restaurant Verdi in
Domburg.
Natuurlijk dames hebben we nog een mooi plekje voor u op het terras"
, Seb Aydin van Verdi haalt ons binnen met een brede glimlach. Een joviale
meneer, we kunnen en willen er niet meer onderuit. Het wordt restaurant
Verdi.
Zelfs op een dinsdagavond buiten het hoogseizoen is Domburg
levendig. Je krijgt er als vanzelf een vakantiegevoel. Voorbijgangers lezen
de menukaarten van de verschillende restaurants en trekken hun plan. Wij
wandelen ook van restaurant naar restaurant en laten ons leiden door de
uitstraling van de zaak en de menukaart.
Bij Restaurant Hij &
Ik op 't Groentje spreekt de kaart aan, maar is er geen plaats meer op het
terras. En we willen buiten zitten. We kijken naar de andere kant, naar
restaurant El Fuego, maar deze dag hebben we geen zin in Mexicaans eten.
Vlakbij El Fuego zit het Italiaans restaurant Milano, waarvan we goede dingen
hebben gehoord. Milano valt af, want het heeft geen terras.
Verder
dan restaurant Verdi in de Ooststraat zijn we niet gekomen. Seb wijst ons op
een tafeltje, dat net is vrij gekomen. Hij heeft het binnen een mum
schoongemaakt.
We kiezen vooraf voor gevulde aubergine (7,50 euro)
en gebakken feta en daarna een pizza Seb (13,50 euro, samengesteld door de
baas zelf) en Quattro Frommagi (13,50 euro).
Seb is in goede doen.
De gebakken aubergine en de feta worden met een zwier op tafel gezet. "
Ik heb het altijd naar mijn zin. Ik heb mijn gasten verwend. Ik ken iedereen
die hier voorbijloopt. Nou, bijna iedereen en mijn gasten worden trouwe
gasten."
Seb heeft geen minderwaardigheidscomplex. Ook door
hem is het nooit saai om bij Verdi te zitten. Een jongetje op een fiets met
één wiel rijdt voorbij. Hij haalt iets verderop een ijsje. Een skater en
wielrenner passeren. Een hardloper komt in trance voorbij.
Terug
naar de maaltijd. De gevulde aubergine had iets langer in de oven mogen
staan. Hij is wat waterig en flauw. Jammer dat de kok het gerecht niet heeft
afgeproefd.
De gebakken feta op een bedje sla is wel smaakvol, maar
het lijkt er verdacht veel op dat dit voorafje kant en klaar is gekocht bij
de groothandel. "Nee hoor, zelfgemaakt. Feta snijden, beslagje maken,
hup feta erbij en lekker bakken." Seb dwingt het voordeel van de
twijfel af.
De pizza's zien er goed uit. De bodem van beide pizza's
is dun, elastisch en tegelijkertijd krokant. Ze zijn gewoon lekker. Verdi's
pizzabakkers vermengen twee soorten bloem met elkaar, 'de Americana en de
supreme bloem'. "Doe je te veel supreme erbij dan blaas je de pizza
alle kanten op en doe je er te veel Americana bij dan is de pizza te zwaar
en rubberachtig." Verdi's melange is geslaagd.
Naast ons
overleggen twee Duitse toeristen wat ze gaan eten. "Gisteren hadden we
een pizza, zullen we vandaag eens een visje doen", zeggen ze. Die
gasten worden trouwe gasten. Dat hadden we vandaag eerder gehoord.
Prijs-kwaliteit: ***
Bediening: ****
Entourage: ****
Horen, zien en zwijgen: Seb, eigenaar en gastheer, heeft alles in de gaten en heeft voor iedereen een aardig woord. Dat is prettig als je uit eten gaat.
Conclusie: verwacht geen culinaire kunststukjes. Verdi is niet subtiel, wel eerlijk en goed in zijn soort.
- Ristorante Verdi Ooststraat 11, 4357 BE Domburg. Telefoon: 0118-583940. Pinnen kan. website: www.restaurantverdi.nl
