foto Peter Nicolai
We zitten best lekker in de luxe fauteuils. Knetterend haardvuurtje, vers geperst sapje erbij, paar olijfjes... we zouden bijna vergeten dat we hier komen om te eten.
Totdat gastvrouw Bianca van Bochove onze blikken van alle passerende koplampen in het grensdorp verlegt naar een grote menukaart. We gaan voor de vijfgangenvariant van menu Crustacé (62,50 euro, drie gangen voor 47,50 euro, vier gangen voor 55 euro), zodat we een goed beeld krijgen van de kookkunsten van chefkok Eric van Bochove.
Samen met zijn vrouw Bianca vaart hij sinds anderhalf jaar een geheel eigen koers in het voormalige restaurant van Rudy de Block. Een exclusieve koers, een richting waarvoor je wat geld moet over hebben. Maar denk niet dat je hier per se opgedirkt hoeft te zitten, je mag gewoon jezelf zijn. Die insteek vergt geduld. En moeite, weet het echtpaar. Zeker in een plek als Koewacht, waar je meestal niet bij toeval even halt houdt. Oftewel, gasten komen heel gericht naar ’t Vlasbloemeken. Op deze vrijdagavond zijn slechts drie van de acht tafels bezet. Maar Eric en Bianca zijn vastberaden. " Er is helemaal niets mis met een goede schnitzel, maar wij doen het anders. We werken alleen met dagverse producten en Eric probeert daarmee een eigen stijl te ontwikkelen. Je krijgt dus eigenlijk een stukje Eric op je bord. En dat bevalt je, of niet", zegt Bianca.
Nou, de amuses beloven in elk geval al heel veel goeds voor de rest van de avond. De carpaccio van eend (drie plakjes) is al smaakvol, maar legt het toch nog af tegen een glaasje met gekonfijte scholfilet en saffraanmousse. Wauw, wat een smaakexplosie! Kom maar op met alle bestelde visgerechten, we lusten er ongetwijfeld pap van! Mooi, daar is Bianca weer. "Zijn jullie zover om aan tafel te gaan?"
We krijgen een tafel in de hoek toegewezen. Eerst een pompoenbroodje, voordat we de kort gegaarde langoustinestaartjes met zoetzure ramanas krijgen opgediend. Na het verorbereren van de drie staartjes weten we het zeker: het wordt vanavond één groot smaakfeest.
Niet veel later wordt ons optimisme helaas weer een beetje de kop ingedrukt. De bouillon van schaal- en schelpdieren en fijne groenten (geserveerd in een klassiek soepbord) is prima, maar de twee gefrituurde gamba’s zijn wat aan de droge kant. We hebben ze al eens beter gegeten.
Een broodje en glas witte wijn verder buigen we ons over gang drie: twee stukjes gegrilde tonijnsteak met prei julienne en een ras el hanoutsaus. En als klap op de vuurpijl bovenop de tonijn: twee gefrituurde oesters. We zijn na al dit lekkers de gamba’s alweer bijna vergeten. De tonijnsteaks zijn hemels, om over de oesters nog maar te zwijgen. We proeven zee, we ruiken zee en we praten opeens over vakanties.
Misschien is Manzanilla, een gemeente in het Spaanse Andalusië wel een goed idee. Daar hebben ze in elk geval goede saus. Dat blijkt als we het hoofdgerecht, een halve kreeft gebakken met dragon en venkel, overgieten met het schuimige goedje. De kruidige kreeft is het peuteren waard. En zoals het hoort, doen we dat (tot hilariteit van een stel Vlamingen naast ons) met slabbetjes om. Huisgemaakte tagliatelle dient als bedje voor de geschaarde lekkernij, maar daar (en da’s heel persoonlijk) blijft het voor mij ook bij.
Tenslotte mogen we kiezen uit een assortiment van harde en zacht kazen of het dessert van de dag. We gaan voor het laatste: een verkwikkende mangomousse, een voortreffelijk bolletje mandarijnenijs met een paar partjes clementine en een lekkere chocolademousse. Dat alles is ook nog eens leuk opgemaakt. Het is een mooie afsluiting van een overwegend heerlijk avondje uit. En dan hebben we het nog niet eens over die lekkere truffeltjes bij de afsluitende koffie gehad.
Restaurant ’t Vlasbloemeken, Nieuwstraat 8, 4576 AL Koewacht. Tel: 0114-361914. Internet: www.vlasbloemeken.com. Dinsdag en woensdag gesloten, zaterdag geen lunch. Pinnen: ja. Rolstoeltoegankelijk: met hulp. Vegetarisch en rokersvrij: op verzoek.
Beoordeling
Prijs-kwaliteit: ****
Entourage: ***
Bediening aan tafel: ****
Helderheid van de kaart: ****
Horen, zien en ruiken: Een gang naar de wc leidt langs de keuken, waar Eric zijn kunsten vorm en smaak geeft. Dat zicht heeft iets huiselijks, iets knus. Net zoals gastvrouw Bianca met trots de kleinste Van Bochove aan een paar vaste klanten showt. Alsof je bij de Van Bochoves thuis op visite bent.
Conclusie: heerlijk eten in een restaurant dat meer bezoekers verdient.
Sorteer reacties
