foto Peter Nicolai
Ja Paul, bedankt. Mijn paling moet nog worden opgediend, maar dat weerhoudt hem er niet van om eens een smerig verhaal over het gedrag van de glibberige delicatesse te vertellen. "Palingen zijn allesvreters, echte viezeriken. Als er een lijk op de bodem ligt, kruipt ’ie er vast en zeker in”, vertelt hij.
Fijn om te weten, maar liever niet nu. Ach, uiteindelijk valt het ook wel weer mee. Als mijn voorgerecht, drie flinke stukken gerookte paling op toast (15 euro) eenmaal voor me staat, loopt het water me toch weer in de mond. Alle smerigheid van een paar minuten geleden ten spijt. Niet te dik, niet te vet, fijngesneden uitje erbij, beetje komkommer, wortel, tuinkers... Paul zou er haast jaloers van worden. Hij doet zijn vissoep (acht euro) af als ’iets te tomatenachtig’. Het ongevraagde starthapje, een stukje zure haring, ontving hij met veel meer enthousiasme. Zijn zure gezicht mocht voor deze keer als een compliment worden opgevat.
Ik heb Paul Begijn meegenomen naar Lekens - na 35 jaar door zoon Rob overgenomen van vader Ko - omdat hij vertrouwd is met paling. Paul is medewerker van de PZC en Het Visblad, het vakblad van Sportvisserij Nederland. En Paul mag ook graag zelf een palinkje vangen. Als het even kan zoekt hij bij schemering het Kanaal van Gent naar Terneuzen op om paling en snoekbaars te vangen. "Rond dat tijdstip worden ze actief. Het gevecht met een snoekbaars vind ik het mooiste. Soms duurt het een halfuur voordat ik zo’n vis boven heb. Paling uit het kanaal is trouwens gewoon goed te eten. Een onderzoek van het Rijks Instituut Visserij Onderzoek bevestigde wat ik vorig jaar al wist: prima paling. Het liefst heb ik ze naturel gebakken in boter, totdat er zo’n lekker korstje op zit.”
Hij heeft het nog niet gezegd, of hij krijgt dertien krokante korstjes voorgeschoteld. Of nee, die betiteling doet zijn gebakken paling met tartaar (20 euro) te weinig eer aan. "Hij glijdt goed van de graat. Ik zou er alleen zelf een tikje meer zout op doen.” Het zoutpotje staat er deze keer dus niet voor niets.
Net als het gros van Lekens’ klanten, voor zeker tachtig procent van Belgische afkomst, kies ik voor een pan mosselen, op Provençaalse wijze (24,50 euro). De schaaldieren zijn bedekt met grote schijven tomaat. Op een enkel verschrompeld, zout exemplaar na mag het gros van de weekdieren het predikaat ’fors’ dragen.
Heerlijke diertjes, maar toch belemmert iets mij om optimaal te genieten. Ons tafeltje in de veranda is te klein en we zitten ook nog eens hutjemutje. Ik moet de lege schelpen in een emmer op de grond droppen. Daar heb ik overigens zelf mee ingestemd, maar ik heb achteraf toch wat spijt van mijn vrijwillige armoefeningen. En mijn Belgische buurvrouw, wier tafeltje veel te dicht op dat van ons staat, vindt het ongetwijfeld ook niet leuk. Bij elke lege schelp gaat haar blik naar beneden: zou hij wel raak gooien?
Mossel- en palinghuis Lekens, Markt 25 in Aardenburg. Tel: 0117-491435. Gesloten: woensdagavond en donderdag. Keuken open van 12 tot 15 en 18 tot 21.30 uur. Pinnen: nee. Vegetarisch en rookvrije ruimte: op verzoek. Rolstoelvriendelijk: met hulp.
Beoordeling
Prijs/kwaliteit: ***
Entourage: **
Bediening aan tafel: ****
Helderheid van de kaart: ****
Horen, zien en ruiken: Opvallend: we hebben geen muziek gehoord. Bij drukte is een achtergrondpingeltje overbodig, maar bij wat minder drukke momenten voorkomt het dat andere gasten jouw gesprek kunnen volgen.
Conclusie: Goed eten in een te vol gezet etablissement.
