Aan originaliteit geen gebrek bij de Barbier als we denken aan de combinatie van knippen, drinken en eten? Het is toch bijzonder dat je met net geverfd haar aan de bar kunt zitten in de kroeg die centraal aan de Ring van Ouwerkerk ligt.
Eerder zagen we in Ierland veel pubs met tal van mogelijke combinaties: van een schoenmaker, bibliotheek annex pub, tot een visagiste en pub. Eigenaar Bas Neele van de Barbier zegt dat de kapper een noodzakelijke aanvulling is. "Met het café alleen teren we in de winter in op onze verdiensten van de zomer."
In de keuken staat zijn schoonzoon Pascal Kosters. Cora Neele runt de kapperszaak met dochter Maaike, maar beiden staan ook in de bediening. Het personeel is op elkaar ingespeeld.
Deze avond laten we het knippen voor wat het is, maar proberen wel de kaart uit.
De eerste teleurstelling is dat het draadjesvlees op is. Dat is nu net een lekker eetcafé-gerecht. Jammer ook dat de formule 'eten wat de pot schaft', niet wordt toegepast: voor het hele café een zuurkool- of andere stampot met een gehaktbal, zelfgemaakt worstje bijvoorbeeld of wildpaté.
De dagschotel is tonijnfilet (16,- euro). Die proberen we. Bas Neele waarschuwt dat het de laatste is en dat het bovendien een dunne moot is. "De kok zal zijn best doen om hem op jullie verzoek rosé te bereiden", zegt hij. We bestellen nog spareribs (14,- euro), een schnitzel ( 11,50 euro) en een saté (10,50 euro). We zijn met vieren en delen nog twee voorgerechtjes, gegratineerde mossels (5,50 euro) en een rundercarppacio (6,25 euro). Het zijn grove schotels, die gemakkelijk te bereiden zijn. De kok hoeft hierbij zijn vaardigheden niet aan te wenden. We hopen dat de hoofdgerechten verrassender zijn.
De tonijnfilet is mooi rosé gebleven. Pascal Kosters gebruikt een lava grill. Hij serveert er een ratatouille bij. De smaak is goed, maar de groenten zijn donker. De spareribs zijn mals, maar overdonderen niet en zijn wat flauw van smaak. De schnitzel is wat gewoontjes.
De friet zijn opvallend van vorm, een beetje uitgehold. Het blijkt
McCain friet te zijn. De gebakken aardappeltjes moeten eigenlijk anders genoemd worden, want ze hebben niets van het bintje dat gekookt is, daarna in lekkere plakjes is gesneden en lichtbruin gebakken is. Dit bijgerecht heeft veel weg van gefrituurde aardappelpuree.
We denken dat het knipcafé eigenzinniger kan zijn en door echt te koken met verse producten beter wordt. Zeker omdat het een zaak is waar je blij van wordt. Er heerst vrolijkheid in de no-nonsense zaak. De krukken rond de royale, mooie bar zijn de hele avond bezet. Aan een paar tafeltjes wordt gegeten.
Iedereen lijkt elkaar te kennen en er is volop gespreksstof. De laatste nieuwtjes worden er uitgewisseld en het is fijn om in gezelschap te eten. Tegelijkertijd geef je een vrolijke zwarte labrador een aai. Je gaat met plezier naar de knipcafé De Barbier.
Maar de keuken lijkt nog zoekende. Het Engelse pub-gevoel heerst er al in de met ossenrood geschilderde muren. Nu nog de echte pub-maaltijd, die gezond en met verse producten in december de winter buitenhoudt.
Knipcafé de Barbier, Ring 39,
4305 AG Ouwerkerk,
0111-643174.
Knippen van dinsdag tot en met zaterdag 9.30 uur tot 21.00 uur.
Café-restaurant open vanaf 17.00 uur. Prijs-kwaliteit: * *
Entourage: * * * *
Bediening: * * *
Horen, zien en ruiken: Een mooie vondst om knippen en eten in een zaak aan te bieden. Het is een gezellige ontmoetingsplek.
Conclusie: De keuken maakte zichzelf er deze zondagavond iets te gemakkelijk vanaf. We zouden echt omrijden naar de Barbier als de kaart persoonlijker zou zijn.



Sorteer reacties











