Redacteuren Edith Ramakers en Raymond de Frel besteden deze maand in deze restaurantrubriek aandacht aan hotel-restaurants. Raymond ging naar hotel De Linde in Kloosterzande.
Je kan er geen peil op trekken, zegt medewerkster Mandy van hotel-restaurant
De Linde deze zondagavond enigszins verontschuldigend. We hebben ons net
genesteld aan een tafeltje in de hoek van het eetgedeelte van De Linde. Op
elk tafeltje brandt een kaarsje, maar we zijn en blijven vanavond helemaal
alleen. "Gisteren zat het hier nog vol", zegt Mandy. Het is
vanavond drukker aan de andere kant van de entree. In het café-gedeelte
klinkt gezelligheid, met name gemaakt door leden van de plaatselijke
voetbalclub Hontenisse. Waar wij het doen met Franse chansons, is het
'lalala'gehalte tien meter verderop niet van de lucht. En bij het verlaten
van het café schroomt een van de voetballers er niet voor om een flinke boer
te laten, waarna zijn vrouw of vriendin ons ziet zitten en er maar snel een
verontschuldigend 'smakelijk eten' aan toevoegt.
Dat gedrag hebben
uitbaters Karin Hamelink en Wilbey Lion natuurlijk niet in de hand, maar het
is toch storend. Wellicht dat de deur dicht doen soelaas zou bieden, maar ik
snap eigenlijk ook wel dat dit niet wordt gedaan. In dat geval zouden we
echt helemaal alleen zitten, afgesloten van alles en iedereen. Overigens
zorgt het warme interieur er voor dat we niet het gevoel hebben de enige
eters te zijn.
Mijn tafelgenote laat als voorgerecht een carpaccio
van ossenhaas met pesto, pijnboompitjes, bosui en twee zongedroogde
tomaatjes (9,50 euro) aanrukken. Ze eet het flinterdunne vlees met smaak op.
Ik ga voor een wildmenu (35 euro), waarbij ik uit drie voor-, drie hoofd- en
drie nagerechten mag kiezen. Eerst kies ik voor een kwarteltje, dat is
gevuld met gevogelte en appel en wordt omringd door rode ui, een
kwarteleitje, sla en pijnboompitjes. Het zachte kwarteltje baadt in een
milde portjus. Degelijk voorgerecht, goede starter voor mijn trio van haas,
hert en wildzwijn. Het stukje haas is zoals het hoort: krachtig van smaak.
De hertenbiefstuk mag er met een pepersausje best zijn, het wildzwijn legt
het tegen zijn twee buurmannen af. Niet dat het zwijntje smakeloos is
overigens.
De bijgeleverde herfstgarnituur (spruitjes, witlof, een
taartje van rode kool en twee aardappelkroketjes) maken het hoofdgerecht tot
echte winterse kost. Mijn tafelgenote laat haar mes moeiteloos door een
flinke tournedos met gekarameliseerde sjalotten (23,50 euro), ondanks dat er
geen kartels aanzitten. Haar vlees is lekker, maar het middelste gedeelte is
echt nog te rauw om op te eten. Pas dan beseft ze dat haar ook niet is
gevraagd hoe het vlees moest worden gebakken.
Ze eet haar
nagerecht, een crème brûlee met peperkoek en kaneelijs (hoorde eigenlijk bij
mijn wildmenu) met veel meer smaak op. Mijn drie stukken brie met walnoten,
balsamicostroop en geroosterd rozijnenbrood (8 euro) zijn meer dan een
stevige en prima afsluiter.
Hotel De Linde, Hulsterweg 47, Kloosterzande. Tel: 0114-681320.
www.hoteldelinde.com. Dagelijks open van 11.30 tot 21.00 uur. Pinnen: ja.
Rokersvrij: nee. Rolstoelers: Slapen is problematisch, er is geen lift naar
de eerste etage.
Beoordeling
Prijs-kwaliteit: ***1/2
Entourage: **1/2
Bediening aan tafel: ***
Helderheid van de kaart: ****
Horen, zien en ruiken: een eetzaal die wordt gedomineerd door prachtige
kroonluchters. Over het interieur is onmiskenbaar nagedacht.
Conclusie: Het restaurantgedeelte van De Linde heeft een klasse-uitstraling,
maar het geluid vanuit het café haalt die deze avond wat onderuit. Neemt
niet weg dat we lekker hebben gegeten.
















