Eten in de serre, bovenop het duin. foto's Peter Nicolai
Restaurant Cadzandria: hier kom je niet om vlees te eten.
1/2
Helemaal naar Frankrijk rijden om daar fruits de mer te eten is niet nodig. In Cadzand-Bad, bovenop de duinen, kan het ook.
Met uitzicht op de ondergaande zon zelfs. Borden vol schelpjes, garnalen, vis en schaaldieren krijgen we bij restaurant Cadzandria voorgeschoteld.
Op een voor deze zomer zeldzaam mooie avond ploffen we in de kunstrieten loungebanken op het terras. De menukaart is gevuld met zeevruchten en vis én een eenzame rib-eye steak als compromis. Het is duidelijk. Hier kom je niet om vlees te eten. We twijfelen: de kreeft - er zijn hier nog een paar overgebleven exemplaren uit de Oosterschelde - vinden we echt te kostbaar: die eten we volgend jaar wel weer een keer, als we iets te vieren hebben.
Het terras is aangekleed met olijfbomen in potten, op de achtergrond klinkt net iets te nadrukkelijk een dreun van de muziek. Die mag van ons wel uit. Binnen oogt het restaurant een beetje gedateerd: beige plavuizen op de vloer, grof stucwerk aan de wand. We zitten aan donker houten tafels in een serre die, als het een keer mooi weer is, opengeschoven kan worden. Op de tafels ligt mooi eenvoudig wit linnen, er staat een enkele bloem in een glas: stijlvol minimalistisch.
Het hapje vooraf is een roze kleurexplosie op het bord als een omgekeerde hoed: een perfect rondje omringd door een brede rand: ,,Bietjes met haring", roepen we enthousiast. En dat klopt: de biet is verwerkt tot een bolletje fris zoet-zure mousse, daarnaast een kunstig bergje fijngesneden haring met ui, met een scheut van een erwtenplant als decoratie. Daar lusten we eigenlijk nog wel een bordje van. Of twee.
Ik twijfel over het voorgerecht, maar ga overstag als er buiten de kaart Hollandse nieuwe wordt aangeboden, vooral omdat ik benieuwd ben wat ze er in de keuken mee doen voor € 14,50. En dat valt wat tegen: ik krijg twee haringen, mét uitjes, dat wel en een pluk gemengde sla en fijngesneden bieslook. Heel erg lekker - ik ben dol op haring - maar echt veel aan 'gekookt' is er niet.
De salade van kokkels, garnalen uit Zeebrugge, ansjovis en slaharten is in de roos: lauwwarme schelpjes, knapperig verse sla, zoetige garnalen; alleen de ingemaakte ansjovis valt een beetje uit de toon tussen al dat vers. Bij het eten krijgen we een mooi zuurdesembroodje van het hippe Vlaamsch Broodhuys, met scherpe olijfolie, zeezout en beurre d'Issigny, Franse roomboter met een streekkeurmerk.
Het is even schrikken als de serveerster even later met een enorme slab aan komt zetten. Ik weiger. Bouillabaisse eten zonder knoeien moet lukken, denk ik. En anders gooi ik die jurk thuis wel in de wasmachine.
De krab wordt opgediend alsof hij zojuist nog rondscharrelde: schijnbaar in zijn geheel, bijna onzichtbaar gekliefd, met zeekraal en een plakje gekookt ei tussen zijn scharen. Hij lijkt mijn tafelgenoot zelfs nieuwsgierig aan te kijken. Het vlees van de krab is heerlijk, zachtzoet, zoals krab moet zijn: geen poespas, puur. Zelfs de sausjes die erbij worden geserveerd zijn overbodig. Het beest wordt langzaam maar zeker en met heel veel smaak leeggepeuterd. Mijn eigen noordzeebouillabaisse is een bord vol met een heleboel dingen die ik heel erg lekker vind. En die ook nog eens goed bereid zijn: perfect gare prachtmossels, kokkels, scheermessen, een halve kreeft, hele kleine garnaaltjes, grote gamba's, zalm en witvis; daar bovenop ligt een pluk zeekraal. En dat drijft allemaal in een pittige rode troebelrode visbouillon. Heerlijk.
Voor toe kies ik sabayon, alweer een bord vol: lekker opgeklopte schuimwijn met ijs en aardbeien. Het is best veel, maar zo lekker dat het toch ongemerkt opgaat. Het gevarieerde dessert is een combinatie van verschillende soorten ijs, verse frambozen en kersen op een groot bord van leisteen. Bij de thee krijgen we nog een extra toetje: crème brûlée, karamel, cakejes en een snoepje van gesteven eiwit. Terwijl we ook de laatste restjes opeten kijken we naar het vakantiecliché dat zich buiten voltrekt. Heel, heel langzaam zakt de zon zinderend in zee.
Restaurant Cadzandria, Boulevard de Wielingen 2, 4506 JH Cadzand. Telefoon: 0117-391360; www.cadzandria.nl . Lunch van 12.00 tot 14.00 uur, diner van 18.15-21.00 uur. Dinsdag en woensdag gesloten. Cadzandria is redelijk toegankelijk voor mensen in een rolstoel. Prijs-kwaliteit * * *
We willen overal wel zulke schaal- en schelpdieren eten, maar wel graag voor een iets schappelijker bedrag. We betaalden 140 euro voor twee.
Bediening * * * *
Oprecht aardig en niet te opdringerig. Wel gek dat we in het Engels worden aangesproken.
Entourage * * *
Uitzicht krijgt vier sterren. We vonden het interieur een beetje oubollig.
Conclusie: Lekker - basic - eten uit de zee, op een mooie plaats op de duinen.
