Het interieur van Delphi beantwoordt in alle opzichten aan de clichés over Griekenland.
Grieks restaurant Delphi in Terneuzen.foto's Mark Neelemans
1/2
We zijn bij Grieks restaurant Delphi in Terneuzen op een koude winteravond,
verlangend naar de smaak van vakantie, de zee en de zomer. En naar de zon.
Het interieur van Delphi beantwoordt in alle opzichten aan de clichés over
Griekenland: de muren zijn grof wit gestuct, midden in de zaak staat een
rijtje klassieke Ionische zuilen als afscheiding, aan de wanden hangen
schilderingen van idyllische zonsondergangen, gemaakt vanaf het strand van
zwoele Griekse eilanden en her en der staan typisch Griekse accessoires:
gipsen godenhoofden en klassieke amforen. We zitten aan zespersoons tafels,
op vaste donker houten banken, met koperen lampjes erboven. De Griekse sfeer
wordt kracht bijgezet door de muziek, die gelukkig niet van de afgezaagdste
soort is.
Even komen we in de verleiding om - net als in Griekenland - gewoon maar een
hele tafel vol voorgerechten te bestellen; we houden ons in, rekening
houdend met het feit dat de restaurantgrieken hier hun porties doorgaans
aanpassen aan de Nederlandse smaak. Ik kies simpel tztatziki, de overbekende
yoghurt-, komkommer-, en knoflooksalade. En die is bij Delphi zoals in de
beste Griekse taverna's: dik, zalig romig en met genoeg knoflook om de sfeer
op vergaderingen de volgende dag grondig te verpesten. Heerlijk. We lepelen
hem op met stukjes stokbrood.
De dolmadikia - gevulde wijnbladeren - van mijn gezelschap zijn echt anders
dan we gewend zijn: de drie rolletjes, gevuld met gehakt en rijst, liggen in
tomatensaus. Bovenop balanceert een laagje bechamelachtige saus, zoals die
ook wel in moussaka gebruikt wordt. Ongewoon, maar best lekker, wordt
aarzelend geconcludeerd aan de andere kant van de tafel. ,,Ik heb ze nog
nooit zo gegeten."
Mijn moussaka is jammer genoeg niet de lekkerste die ik ooit heb geproefd, om
het zachtjes uit te drukken. Hij is opgewarmd, wat helemaal niet erg is, dat
doen Grieken ook altijd, maar vooral erg simpel: een dun laagje aardappel;
een dun laagje aubergine; een dikke laag eenvoudige gehaktvulling en een
toplaag van bechamel, een combinatie die - als het goed is - romig, fijn,
vet, subtiel, zoet, hartig en kruidig tegelijk is: één van mijn favoriete
gerechten, ook buiten Griekenland. Helaas komt dat hier niet uit de verf.
Aan de overkant van de tafel wordt een bord vis neergezet: een paar calamaria,
gefrituurde inktvisringen, een gebakken tongetje (Zeeuws-Grieks!) dat wat
droog is uitgevallen en een gamba. Niet precies wat we ons bij een Griekse
visschotel hadden voorgesteld, maar de Middellandse zee vol zwaardvissen is
ook ver.
Op het bord liggen bolletjes rijst, een bergje aubergine salade en wat
slablaadjes. We krijgen er een bakje friet en een Griekse boerensalade apart
bij.
De zoetkleffe baklava voor bij de thee wordt geserveerd onder een dikke laag
spuitslagroom, die ik er voor het eten af moet scheppen; ik vind baklava van
zichzelf al vet en zoet genoeg. Mijn gezelschap drinkt een metaxa als
dessert bij zijn echte Griekse koffie: die zit alsnog op het terras van een
pittoresk restaurant.
Bij het afrekenen wordt ons verteld dat Delphi wordt gerund door een Griekse
familie uit midden-Griekenland. Al 23 jaar.
Restaurant Delphi, Havenstraat 6, 4532 EK, Terneuzen. 0115-613037. www.delphiterneuzen.nl
. Het afhaalmenu staat op de website. Reserveren en afhalen bestellingen
alleen telefonisch. Alle dagen geopend vanaf 16.30 uur. Op 30 maart is er
een Griekse avond in het restaurant.
Prijs-kwaliteit * * / * * *
We betaalden 65 euro voor twee: niet echt een koopje. We hebben wel eens beter
Grieks gegeten.
Entourage * * *
Toch een beetje een cliché-Griekse sfeer in Terneuzen; is dit nog wat het
publiek in Nederland verwacht?
Bediening * * *
Vlot, aardig en echt Grieks
Conclusie: Delphi is een echte Hollandse Griek, geschikt om met het
hele gezin een hapje te gaan eten. Verwacht geen culinaire hoogstandjes.
Sorteer reacties
