Restaurant De Lanbouw in Goes; niet geschikt voor sfeervolle romantiek, wel voor snel een eenvoudig hapje eten. foto's Willem Mieras
Prenten met afbeeldingen van landbouwwerktuigen.
1/2
Gelukkig is er net een tafeltje vrij als we restaurant De Landbouw aan de Grote Markt in Goes binnen lopen. Verder zit het helemaal vol. "We zijn hier maar gaan zitten, mag dat?", vragen we de serveerster wanneer we neergeploft zijn. "Natuurlijk", zegt ze. "Dat doet iedereen hier."
'Doe-maar-gewoon-dan-doe-je-al-gek-genoeg' blijkt hier de grondhouding. De
kaart staat vol eenvoudige aloude 'Hollandse' klassiekers zoals biefstuk,
een halve kip, schnitzel, hamburger en saté; de frisdrank komt hier gewoon
in van die kleintje-pils glazen en wachten tussen de gangen is hier niet aan
de orde. Bij De Landbouw kom je om te eten. Klaar. Het interieur is ook
vooral praktisch: alles is goed helder verlicht, er staan makkelijk
afneembare tafels en er ligt parket op de vloer: voor sfeervolle romantiek
ben je hier duidelijk verkeerd. Al hangen er nog wel grote prenten van
landbouwtaferelen: voor mensen die altijd al hadden willen weten hoe dat nou
gaat, de suikerbietenoogst.
Het weekmenu - carpaccio van tonijn, scampi's in kreeftensaus en een flensje
met vanilleijs - doet dan weer wel een beetje chique aan: we besluiten
gewoon van de kaart te kiezen. De uiensoep staat binnen vijf minuten op
tafel: alsof de kok wist dat we er aankwamen. Het is een goed gevulde en
lekker donkere soep, met een vleugje thijm erin: de kaas bovenop het brood
dat er - geheel volgens traditie - in drijft had iets langer onder de grill
mogen liggen. Mijn tafelgenote eet een 'vistrio': een bord met gerookte
zalm, gerookte paling en garnalen, vergezeld van een plukje rucola en
cocktailsaus. "Niks bijzonders", klinkt het. Aan kant-en-klaar
gerookte vis valt natuurlijk ook weinig culinaire glorie te ontlenen.
De huisgemaakte supersaté blijkt inderdaad Hollands: het is een grote spies
met flinke stukken niet al te heftig gekruid varkensvlees eraan geprikt.
Eroverheen ligt een dikke laag - naar mijn smaak iets te zoetige - pindasaus
met gefruite uitjes. Verder ligt het bord vol met friet, en een salade die
bestaat uit blaadjes groen, zure wortelstaafjes, atjar, een schijf ananas,
tomaat en komkommer; een wonderlijke combinatie. Aan de overkant van de
tafel wordt een zeetong neergezet om U tegen te zeggen: een vis van een
centimeter of dertig lang,die perfect bruin gebakken is. Hij ziet er niet
alleen goed uit, de tong ís ook heel erg lekker, zegt mijn gezelschap. Ze
worstelt alleen met de plakjes citroen die zich lastig laten uitknijpen. Op
tafel staan van die ouderwets stalen bakjes met nog meer friet en knapperig
gebakken krielaardappelen erin. Groenten zijn gek genoeg het ondergeschoven
kindje bij De Landbouw: een klein bakje niet al te verse boontjes die vaag
Indisch gekruid zijn en een bakje sla. En toch missen we nog iets en
gelukkig voelt de serveerster het - helemaal uit zichzelf - ook: "Mayonaise?",
vraagt ze.
De porties hier zijn van het formaat om een hele dag met de hand aardappels op
te rooien of koeien op te melken: voor kantoortypes als wij is het allemaal
een beetje veel. De nagerechten zijn een maaltijd op zich: ik eet een - niet
al te verse - brownie met ijs, banaan, chocoladesaus en slagroom, een
variatie op de bananasplit. Coupe De Landbouw aan de overkant van de tafel
bestaat uit ijs, caramel en advocaat. We ploffen bijna uit elkaar: we hebben
drie forse gangen achter de kiezen in amper een uur en een kwartier.
Intussen is het restaurant leeg; het personeel trekt de jassen aan; de
voordeur gaat op slot. "We zijn gesloten, maar we gaan pas dicht als
jullie weggaan", krijgen we te horen op de vraag of we nog wat kunnen
bestellen. "Dan gaan we maar", opper ik, maar dat is duidelijk
niet de bedoeling. "Nee. Ik zei dat we pas dicht gaan als jullie
weggaan." We durven na deze strenge terechtwijzing niet eens meer
zonder thee te vertrekken, maar drinken hem wel extra vlug op. Als we daarna
betalen, blijkt de rekening veel hoger dan verwacht. Dat lag aan de tong,
die alleen al bijna net zo duur was als de rest van het eten samen. Eigen
schuld: hadden we maar moeten informeren wat de dagprijs was.
Restaurant De Landbouw, Grote Markt 38, 4461 AJ Goes. telefoon: 0113-227952. www.restaurantdelandbouw.nl
Op dinsdag tot en met zondag geopend vanaf 9.00 uur. Maandag gesloten.
Prijs-Kwaliteit * * *
De rekening viel tegen, maar dat lag vooral aan de zeetong van € 27,50. Zonder
tong hadden we voor € 45,00 drie gangen gegeten met twee.
Bediening * * *
Kordaat en adequaat, soms een beetje erg doortastend.
Entourage * *
Een grote lange lichte ruimte, die niet zo heel sfeervol is.
Conclusie
Eenvoudig eten in grote porties voor weinig geld. Snel ongecompliceerd
traditioneel eten zonder veel fantasie.
