De open keuken van restaurant 't Vlasbloemeken. foto Peter Nicolai
't Vlasbloemeken, pal op de grens in Koewacht. foto Peter Nicolai
Het interieur is een mix van strak-modern met traditioneel-gezellig. foto Peter Nicolai
Bianca en Eric van Bochove. foto Peter Nicolai
1/4
En dat maakt nieuwsgierig; na de bekendmaking dat er 'op de Koewacht' een ster is uitgedeeld, hebben we meteen gereserveerd: we gaan - zelf ook wel een beetje zenuwachtig - op een maandagavond naar Oost-Zeeuws-Vlaanderen.
Het is stil in het restaurant, heel even dreigen we zelfs de enige klanten van de avond te zijn, tot er tot onze opluchting nog een stel binnen stapt. Sinds de toekenning van de ster, loopt het toch echt storm, zal chef en eigenaar Eric van Bochove na het eten vertellen. Misschien is de rust te wijten aan het tijdstip: het is december, een maand waarin iedereen al een overdaad aan gelegenheden heeft om veel en goed te eten.
't Vlasbloemeken staat pal op de Belgische grens: de frituur aan de overkant van de straat ligt al in het buitenland. De blauwe markiezen geven het witte pand iets Zuid-Europees: ook Koewacht kan exotisch aandoen. Het interieur is een mix van strak-modern met traditioneel-gezellig. Achterin is een grote ruimte, met klassiek gedekte tafels. De ruimte voor in de zaak is strak ingericht, met grote moderne fauteuils om in weg te zakken.
We knabbelen er van een bordje amuses: chips van pastinaak en truffelaardappels en hartige koekjes met olijf. En een kopje heel sterke en smaakvolle wildbouillon met ragfijn gesneden groenten erin en een stukje kabeljauw met wasabischuim ernaast. We bestuderen de kaart waarop naast losse gerechten twee menu's staan: een wisselend menu van de dag en een wildmenu.
We besluiten van de kaart te kiezen. Ik krijg erg smaakvolle kreeft als voorgerecht: kleine stukjes zachtzoet roze kreeftenvlees, perfect gaar en lekker op temperatuur, gecombineerd met een kreeftenmousse die veel steviger van smaak is, aangevuld met de vertrouwde smaak van basilicum, die verborgen zit in vrolijke groene stippen olie op het bord en een verrassend lekker wit streepje, dat poeder van olijfolie blijkt te zijn.
Het brood bij de voorgerechten is fantastisch: een licht bruin bolletje met een heerlijk knapperige korst waar we stukken af mogen breken. Erbij krijgen we zoute boter en olijfolie: simpel, maar erg bevredigend. Mijn buurvrouw eet coquilles, voorzien van voorbeeldige grillstreepjes en geflankeerd door kleine bergjes bloemkoolmousse en spinaziemarshmellows, met flinterdunne plakjes radijs, ministronken romanesco en eetbare bloemetjes: een gerecht om héél voorzichtig op te peuzelen.
Al met al is het een veelbelovend begin, maar we vallen helaas nog niet van onze stoelen van culinair genot: we hopen voor de klapper - en de sterallures - op het hoofdgerecht. Dat is een krokant gebakken stuk kabeljauw: goed op smaak en ook al weer perfect gegaard, met inktvismousse en basilicumschuimsaus en zwarte olijven. Er liggen opgerolde snijboon, prei, een stukje witlof en wortel bij. En ook de zeeduivel op het bord naast mij is perfect bereid, hij is superstevig, met bijna de structuur van vlees, maar ook bij dit gerecht raken we niet echt in vervoering. Alles is lekker, heerlijk zelfs: de puree van wortelpeterselie, de wortel, de peultjes, de romanesco, maar het is niet echt verrassend. Eigenlijk eten we vooral heel erg klassiek, concluderen we.
Bij het dessert bestaat het gesprek nog uit één letter: "mmmm". Ik eet het dessert van de dag: mangobavarois, kleine snippers mango, honingijs, een chocoladebros - een soort schuimkoekje -, suikerhapjes van geperste basterdsuiker, felle groene muntsausvlekken en pure chocolade. Mijn tafelgenote kiest voor een flan: een rondje van vla met een geslaagde caramellaag, gegrilde ananas, ijs en alweer die muntstippen.
Bij de thee en de koffie, die geserveerd wordt met een heel assortiment aan koekjes en chocolade, praten we na.
Restaurant 't Vlasbloemeken, Nieuwstraat 8, 4576 AL Koewacht,
telefoon: 0114 – 36 19 14. Geopend op maandag, donderdag, vrijdag en zondag van 12:00 tot 14:00 uur en van 18:00 tot 21:00 uur; op zaterdag van 18:00 tot 21:00 uur.
't Vlasbloemeken is minder geschikt voor mensen in een rolstoel.
Prijs-kwaliteit * * *
Uitstekend eten, maar niet super verrassend.
We betaalden 150 euro met zijn tweeën.
Bediening * * * *
Losjes, maar scherp. Perfect.
Entourage * * *
Een combinatie van modern en klassiek; in de zomer kun je buiten eten op het achterterras.
Conclusie: Niets ten nadele van 't Vlasbloemeken, integendeel, alle lof: maar we begrijpen niet zo goed waarom Michelin hier wel een ster uitdeelde en ergens anders niet.
Sorteer reacties
