foto's Marcelle Davidse
1/2
Er zijn restaurants die we steeds maar vergeten: brasserie Panneke in Middelburg is er zo ééntje.
Panneke zit al bijna acht jaar op dezelfde plek, aan een pittoresk pleintje in het centrum van Middelburg. En dat weten we best, maar om één of andere reden lopen we er steeds maar voorbij.Misschien komt het omdat de steeg, eigenlijk meer een pleintje, een beetje verborgen ligt voor wie niet echt bekend is in de stad. Het restaurant ligt achter een poort dat onder een pand aan de Langeviele door loopt. Op het plein is een bescheiden terras, waar het op zomeravonden prettig moet zijn; vanavond is het koud en winderig.
Binnen belanden we in een ondiepe, maar brede ruimte, vol met rustieke grenen meubelen die alweer een tijd geleden modern waren. Voor alles in het restaurant lijkt hout te zijn gebruikt, niet alleen voor het meubilair: hout op de vloer, hout als afscheiding tussen de hogere en de lagere gedeelten, hout tegen het plafond en hout tegen de muur. Bij de tafels staan rieten stoelen, die verrassend goed zitten.
We beginnen met wit en bruin stokbrood, met tapenade van tomaat en walnoot en een bakje kruidenboter. Terwijl we smeren, gniffelen we wat over de ludieke namen van de gerechten - 'kwik, kwek en....', voor een gerecht met eend bijvoorbeeld en 'schaap met vijf poten' voor een fondue met schapenkaas - en kibbelen we een beetje over wie van ons twee het wildmenu mag eten. Ik verlies.
We lezen dat er bij Panneke bewust wordt gekookt: met biologische groenten, vis met een milieukeurmerk, eerlijk vlees en fairtrade producten. Het is leuk om dat op de kaart terug te lezen, we besluiten maar te geloven dat het ook klopt.
Mijn salade heet 'uit volle borst'; naar de plakjes dun gesneden eendenborst die erop liggen. Het vlees is roze, zacht en heeft een heel subtiele lichte rooksmaak; het ligt op een plukje bladsla, met een bos kiemgroenten - erwtenasperge, gokken we - kunstig bij elkaar gebonden met een plakje ramenas er bovenop. De croutons van suikerbrood naast de salade zijn me iets te zoet; de dressing van mosterd en bier is lekker.
De wildragout, één van de voorgerechten van het wildmenu - de ander was everzwijnpaté, wordt geserveerd in een mooi glas dat op een bord staat. Het is eigenlijk meer wildstoof dan ragout, concluderen we: donker en zoetig, maarerg lekker. De piccalilly die er in een apart schaaltje bij zit, is lekker, maar voegt weinig toe. De pastinaakchips, die lekker knapperig gebakken zijn, doen dat wel. En ook op dit bord ligt een bosje van die kunstkiemen.
De konijnenpeper - het hoofdgerecht van het wildmenu - maakt een ronduit spectaculaire entree: het vlees is bedekt onder een hoed van bladerdeeg die minstens tien centimeter gerezen is. Fraai. En lekker ook nog: het konijn is gestoofd met spek en champignons en zwemt in roomsaus: eigenlijk vinden we dit meer naar ragout smaken dan het voorgerecht, ook door de combinatie met het bladerdeeg. Bij de konijnenpeper krijgt mijn gezelschap drie soorten groenten: een bakje spruitjes, een schepje rode kool en een bergje zuurkoolstamppot: een lekkere combinatie.
Ik ben zelf blij met mijn keuze voor vegetarisch: ik krijg een omgekeerde ovenschotel, als een pudding die op mijn bord gestort is: plakjes aubergine, courgette en paprika met mozzarella onderop, gecombineerd met roergebakken groenten. En alweer zo'n kunstwerkje: drie heel dun gesneden cirkeltjes van ramenas en biet, op een stengel bieslook gespiest. De gebakken aardappels zijn wel vers, maar een beetje slap: ik ben liefhebber van krokant.
Als dessert (dat 'Oranje boven' gedoopt is) krijg ik een combinatie van sinaasappel semifreddo (bevroren bavarois) met staafjes meringue erin en verse partjes mandarijn overgoten met drambuie-sabayon: een goede combinatie van fris en zoet. Bij het menu hoort een stuk walnoot-speculaastaart met ijs van baileys, een smaak die mijn tafelgenote niet echt lekker vindt. Ze is verrukt over de versiering van haar bord: een mus op een tak, levensecht verbeeld door een cacaosjabloon. Als het nog niet duidelijk was, is dat het nu: deze chef houdt van versieren.
Brasserie Panneke, Lammerensteeg 5 4331 MB Middelburg, telefoon: 0118-625287. www.panneke.com .
Maandag en dinsdag gesloten; woensdag geopend vanaf 17.00 uur; donderdag tot en met zaterdag geopend vanaf 12.00 uur en zondag vanaf 17.00 uur.
Brasserie Panneke is - vanwege het toilet dat alleen via een steile wenteltrap bereikbaar is - minder geschikt voor mensen die in een rolstoel zitten. Prijs-Kwaliteit * * *
Lekker eten, met aandacht bereid, maar niet het toppunt van creativiteit. We betaalden bijna tachtig euro voor twee.
Bediening * * * *
Heel vriendlijk, attent en hartelijk. Zo hebben we het graag.
Entourage * *
Brasserie Panneke zou enorm opknappen van een interieurmetamorfose. Het pleintje is schattig.
Conclusie: Voor ons een verborgen verrassing in het centrum van Middelburg.
Sorteer reacties
