Een plek om je geliefde ten huwelijk te vragen. foto Lex de Meester
Er gebeurt iets met je als je de eetzaal van de Campveerse Toren binnenkomt.
In de eeuwenoude herberg is overduidelijk copieus geleefd. De muren zijn behangen met schilderijen uit vervlogen tijden, die misschien wel dienden als wisselgeld voor een maaltijd. De Campveerse Toren pronkt met haar geschiedenis en de notabelen, die er door de jaren heen getafeld hebben. En dan heeft het restaurant zich dit jaar met een culinair keurmerk onderscheiden, de Bib Gourmand van Michelin. De Bib staat voor een sympathiek geprijsd diner van goede kwaliteit. Zeker in crisistijd moet dat een aantrekkelijke bekroning zijn. Kaarsen, kroonluchters en schemerlampen verlichten de donkere ruimte. Om de menukaart te lezen heb je kattenogen nodig. Op de achterkant van de kaart staat de uitgebreide rekening van het bruiloftsmaal in 1575 van Willem van Oranje en Charlotte de Bourbon. We lichten met een lampje van de smartphone de rekening bij en lezen in oud-Nederlands schrift dat er pauwen, faisanten, lamprasen, quackels, braetverckens, cappoenen, lams- en runtvleesch, hammen en toungen geserveerd werden. Het is een bourgondische koninklijke dis geweest.
Gastheer Mark Oppeneer vraagt of we een aperitief willen drinken en brengt alvast een 'groet vanuit de keuken', amuses van chips, olijfjes en bitterballenrisotto.
We kiezen deze zondagavond twee keer het Torenmenu, een van 4-gangen (42 euro) en een van 2 gangen (36 euro).
De voorgerechten zijn een cantharellen-cappuccino en gegrilde coquilles. De cappuccino is verrukkelijk. De soep is luchtig geklopt met een staafmixer, waardoor de krachtige smaak van de paddenstoelen goed naar boven komt. Deze soep wil je iedereen laten proeven.
De coquilles zijn wat slap van structuur. We vermoeden dat ze uit de diepvries komen. Mark beaamt het. Jammer.
De pompoenpuree bij de coquilles is prima van smaak, net als de lichtbruine tarwebroodjes, boter en olijfolie die erbij geserveerd worden.
Met ongeveer 10 mensen is het niet overweldigend druk, al zit er in de aparte Herenkamer nog een gezelschap van zo'n 16 mensen.
De keuken neemt de tijd, met zo'n half uur tussen de gangen.
Genoeg tijd voor ons om naar buiten te kijken en over het mooie uitzicht op het Veerse Meer te spreken dat nog mooier zal zijn bij daglicht. Ach, een volgende keer komen we overdag terug voor een lunch. Het tussengerecht bestaat uit drie gegratineerde oesters uit de Green Egg. De oesters worden kort in het 'groene ei' op extreem hoge temperaturen verhit. Veel koks gebruiken de laatste tijd een Big Green Egg, om te roken, grillen, bakken of barbecuën. Ze geven hun eigen draai aan de gerechten. De oesters van de Campveerse toren zijn vol van smaak en heerlijk.
Achter ons horen we een echtpaar praten over een Marktmenu, dat 30 euro kost. Door een misverstand zijn we het Marktmenu misgelopen. Mark heeft het stilgezwegen en wij dachten dat dit menu alleen op marktdagen, dus doordeweeks gold. Jammer, want dit is nu net het aardig geprijsde menu, waarmee de Campveerse Toren 'punten wint': Met gerookte zalm of een parfait van gevogelte als voorgerecht, gevolgd door een eend in vlierbessensaus of een kabeljauw in kreeftensaus met als nagerecht kaas of een sabayon van bloedsinaasappels.
Intussen ligt voor ons de zeebaarsfilet met aardappelpuree mosseltjes en kreeftensaus in de pan en de Walcherse haas, die op twee manieren bereid is. De zeebaarsfilet is perfect gebakken en de mosseltjes zijn sappig gebleven. Het hazenstoofpotje doet denken aan vroeger, maar de wildsmaak van de haastournedos is voor ons erg krachtig. Met de gestoomde aardappeltjes is de kok zuinig geweest. Ze zijn vreemd genoeg aan de melige kant. Tenslotte is de pannacotta met ijs en een licht geconfijte peer een heerlijkheid. Bij de koffie krijgen we nog een zoete ambachtelijke patisserie. De kok is vanavond op zijn best bij de voor- en nagerechten.
Mijn collega klaagde jaren terug over de weinig comfortabele rode stoeltjes. Hij kan gerust zijn. Ze zijn vervangen door zeer aangename paarse fauteuils.
Het was een feest, maar dan wel een tikje serieus, keurig en ingehouden.
Auberge de Campveerse Toren, Kaai 2, 4351 AA Veere, 0118-501291, www.campveersetoren.nl Openingstijden: 12.00 - 14.30 uur en 17.30 tot 21 uur. November tot april op maandag en dinsdag gesloten. Let op: van 6 januari tot 9 februari jaarlijkse sluiting. Prijs-kwaliteit: * * * (Een ster erbij voor het Marktmenu, waarvoor niet echt reclame werd gemaakt.)
Bediening: * * * (Had voor ons wat minder stijf mogen zijn.)
horen, zien en ruiken: Naast de Campveerse Toren, ontvingen dit jaar ook Roes Hulst en Auberge des Moules Philippine een Bib Gourmand.
Entourage: Een mooie, ouderwets klassieke inrichting.
Conclusie: Als het om de details gaat, zien we minpuntjes. Maar 't blijft toch de plek bij uitstek waar je bijvoorbeeld je geliefde ten huwelijk vraagt.
Sorteer reacties
