Waarom wil de krant 'zoveel achtergrondinformatie van een geïnterviewde publiceren' en waarom werd in dit geval gekozen voor de kwalificatie huisvrouw?
Een huisvrouw heeft bij veel mensen een negatief imago. Het is een moeder die haar kind naar school brengt, die het huis schoonmaakt, boodschappen doet, zorgt en eten kookt. Dat vond zij vervelend. De Vlissingse volgt een universitaire studie, doet vrijwilligerswerk en inderdaad is ze ook de spil in huis. Ze beschikt over veel gaven en kwalificaties.
Het kan zijn dat voor dit artikel de toevoeging huisvrouw niet zo relevant is geweest. De journaliste had daarmee echter geen kwade bedoelingen, omdat zij het negatieve beeld van een huisvrouw niet deelt. Ze noteerde huisvrouw omdat de vrouw geen betaalde baan heeft.
Journalisten vragen naar de achtergrond van een persoon om duiding te geven aan een situatie of om een persoon een eigen gezicht te geven. Als iemand een mening verkondigt over kernenergie is het goed om te weten wat zijn politieke achtergrond is. Zijn standpunt wordt in het juiste perspectief geplaatst.
Bij een artikel over een beroepenmarkt is het vanzelfsprekend dat er gekeken wordt welk beroep of welke betaalde baan een geïnterviewde heeft. Het hebben van een beroep is een van de belangrijke redenen voor het gesprek.
Journalisten hebben ook te maken met eenduidigheid in een artikel. Als er vijf portretten op een pagina staan, zal de informatie in alle bijschriften inhoudelijk overeen moeten komen. Bij de een kan niet volstaan worden met uitsluitend een voornaam, terwijl bij de ander een volledig profiel, met naam, beroep en leeftijd is ingevuld.
Bij een artikel over bijvoorbeeld de kwaliteit van groenten, kan het beroep inderdaad van ondergeschikt belang zijn voor de ene geïnterviewde. Welke waarde heeft het immers om te weten dat een ambtenaar de kwaliteit van de groenten in de supermarkt uitstekend vindt. In dezelfde productie echter komt ook de kweker en de kok aan het woord. Dan is de toevoeging van het beroep waardevol. Vanwege de gekozen vorm wordt dan het beroep van iedereen vermeld.
Journalisten weten wat van hen verwacht wordt, in welke vorm hun verhaal moet passen en met welke informatie ze terug moeten komen. Soms hebben ze overredingskracht nodig om een naam los te krijgen. De algemene regel is dan dat de geïnterviewde die een mening verkondigt met open vizier zijn standpunt verdedigt. Daar hoort een volledig naam bij.

















