Hier heb je weer een pakketje oud nieuws. Dat zegt de postbode steevast, die al jarenlang een PZC van minstens een dag oud bezorgt bij mevrouw Lampert uit Ens. Zij kan de krant niet missen.
Of het nu algemene berichten of Zeeuws nieuws van gisteren of eergisteren is, zij wil de krant lezen.Ens? We horen het goed. Mevrouw Lampert belde deze week naar de krant voor het telefonisch spreekuur.
Ik heb Ens moeten opzoeken. Het ligt in de Noordoostpolder. En volgens mevrouw Lampert is het een soort 'Nieuw Zeeland'. Zij is 77 jaar, 53 jaar geabonneerd op de krant, waarvan 46 jaar buiten Zeeland.
Veel Walchenaren zijn even na WOII naar de Noordoostpolder vertrokken om daar een nieuw bestaan op te bouwen. Na de Watersnoodramp trokken er veel boeren uit Schouwen-Duiveland, Tholen en Zuid-Beveland naar toe.
De Zeeuwen zoeken elkaar op. "Ik weet niet hoe dat komt", zegt zij. Maar als zij samen zijn praten zij direct Zeeuws. En nu geven zij ook de krant aan elkaar door.
Dat is zo'n zeven jaar geleden begonnen toen een Walchers gezin naar de Noordoostpolder verhuisde. Mevrouw Lampert ging bij de nieuwkomers op bezoek. Zij hoorde dat zij het meest van alles de PZC missen. "Dan geef je de krant toch door. En als er iets in staat dat dan weer belangrijk is voor familie Schout of Bostelaar, van verderop, dan stopt mevrouw de krant bij een van hen in de bus."
In de beginjaren kreeg mevrouw Lampert de krant nog op dezelfde dag, als de postbode zijn tweede bezorgronde maakte. "Dat was nog eens luxe hé. Maar ik zeur niet." Dat artikel laatst over 'gezeik' in de krant zou zij zelf geschreven kunnen hebben. "Geweldig verhaal. We hebben het zo goed in Nederland. Dat is toch ook oud nieuws waar we nog steeds over praten?"
