Ik heb vroeger ook altijd met de bus gelopen", zei een vrouw. Ze stopte een briefje in de bus. "Nu ben ik oud en kan niet meer goed vooruit. Je doet goed werk hoor. Veel succes", zei ze.
En ze vroeg zich nog af of ik 'van het dorp' was. Het was een bewoonster van
een mooi gelegen zorgcomplex in Westkapelle. Als inwoonster van het dorp had
ik een streepje voor.
Een volgende deur ging met een zwaai open, nog voordat ik aangebeld had.
Mevrouw verwachtte me. De collecteweek voor de Maag, Lever, Darmstichting
was breed aangekondigd in de media en als je er oog voor hebt, zag je overal
in het straatbeeld posters hangen van de stichting.
De opstekers kwamen op het juiste moment. Je hebt maar een paar keer een
weigering nodig om jezelf een bedelaar te voelen of een persoon die een
immoreel voorstel doet. Dat zijn natuurlijk onredelijke gedachten, maar toch
wordt een 'nee' als een persoonlijke afwijzing opgevat. Want tegen de
collectant kan wel weerstand worden geboden, maar nooit tegen de
uitgangspunten van deze stichting.
De Maag, Lever, Darmstichting zet zich in voor wetenschappelijk onderzoek van
de werking van slokdarm, maag, darm, lever, galblaas, galwegen en
alvleesklier en onderzoekt hoe ziekten aan deze klieren en organen te
voorkomen zijn. De stichting maakt zich ook nog eens sterk voor het
instellen van bijzondere leerstoelen en verzorgt voorlichting over de
ziekten.
De weigering gaat de nee-zeggers evenmin eenvoudig af. Opvallend vaak wordt
een een verklaring of een excuus gegeven. Weigeren kortom voelt voor
iedereen slecht. 'Ik heb net geld overgemaakt.' Of 'er komt hier elke week
wel een collectant langs'. Het is gelukkig een minderheid die aan de deur
niets geeft. Dat blijkt ook uit de landelijke cijfers over de hoogte van de
opbrengst van collectes. De gemeente Veere staat hoog op de lijst, met een
24e plaats.
Sorteer reacties
