Sommige mensen houden van harde knallen, bijvoorbeeld in de nieuwjaarsnacht of bij vuurwerk. De knal op het strandje bij Ritthem was hard en niet feestelijk. Een oud gevaarte van gewapend beton werd vernield. Ik kan me indenken dat men onderzoek doet.
Dat de caisson kapot is, vind ik jammer. Die lag er al sinds 1945.
Ooit was hij een onderdeel van de kunstmatige Mulberry haven bij Arromanches-les-Bains in Normandië.
De haven was nodig om grotere schepen met zwaar materieel te kunnen laten aanmeren. De havens daar in de buurt waren daarvoor niet geschikt. In zee liet men een lange rij schepen zinken. De wrakken dienden als golfbrekers en men bouwde een haven met drijvende betonnen pontons en staalconstructies. Een aantal van de daar gebruikte caissons werd later naar Zeeland getransporteerd om te dienen als zinkstukken bij de dijken die hersteld moesten worden.
In Vlissingen lag er lange tijd een op het Nollestrand, maar na verloop van tijd werd het ding stukgeslagen en met de grond gelijk gemaakt. Ik dacht toen: gelukkig hebben we die caissons in Ritthem nog. Er staat op dat strandje wel een gedenkteken dat ons herinnert aan het wegbombarderen van de dijk, maar ik vind dat het strandje zelf en de caissons die daar liggen de eigenlijke monumenten zijn die ons beter laten terugdenken aan de bevrijding van een crimineel regime en het herstel van de dijk en het opnieuw bewoonbaar maken van Walcheren. Spijtig dus dat er nu weer een verwoest is.
Bij Arromanches liggen overigens nog een aantal van die caissons en pontons op het strand. En in zee liggen nog de scheepswrakken van toen. Misschien ligt daar ook nog het wrak van de Nederlandse kruiser ‘ Sumatra’, het schip dat ooit Prins Bernhard, Juliana en hun kinderen naar Canada vervoerde. Later kreeg het schip problemen met de voortstuwing en was het niet meer geschikt als oorlogsschip.
Sorteer reacties
