De tekenaar, schilder Louis Heymans (1890-1977), herinner ik me als een man met bril, bruin pak en vrijgezellenstrikje.
Hij was in Middelburg en omstreken wel bekend, omdat hij leraar in Vlissingen was geweest en lange tijd tekenleraar aan de Rijkskweekschool en het gymnasium in Middelburg. Als lid van de Kunstkring het Zuiden en later van de Zeeuwse Kunstenaarskring, was hij vooral bekend om zijn figuratieve tekeningen en schilderijen, al maakte hij op een bepaald moment ook een aantal collages. Hoewel afkomstig uit Utrecht, had hij tekenen geleerd in Den Haag.Veel school had hij niet gehad, wel volgde hij een avondschool waarop hij merkwaardiger wijze geen Frans of Engels leerde, maar Duits. Dat kwam onder meer door de Zuid-Afrikaanse Boerenoorlogen, waardoor Nederland een grote afkeer kreeg van alles wat Engels was en een voorkeur voor Duitsland ontwikkelde dat om politieke redenen de Boeren steunde. Feitelijke steun werd er echter aan de Boeren niet gegeven. Dit was allemaal nog ruim vóór de Eerste Wereldoorlog.
In 1913 kwam Heymans naar Vlissingen, waar hij het olieverfschilderen leerde van Gerard Jacobs. Jarenlang hingen in het oude Stadhuis van Middelburg zijn tekeningen in rood krijt van het in 1940 verwoeste Middelburg. De voorkeur van veel Nederlanders voor Duitsland was in die tijd wel ver afgenomen of voorgoed verdwenen.
Heymans heeft veel werk gemaakt. Dat Heymans vooral een vakkundige tekenaar was is te zien op de tentoonstelling van zijn werk in de Schotse Huizen in Veere, waar naast schilderijen vooral tekeningen worden getoond. Door deze tentoonstelling herinneren veel mensen in Zeeland zich opeens dat ze ook nog wel ergens op zolder of achter een kast een Heymans hebben staan, een ets of een tekening of zelfs een modernistische collage met op straat gevonden voorwerpen. Dat is een mooi neveneffect van deze expositie.
De tentoonstelling is daar in Veere nog tot 19 september.
