Tekstgrootte

Zeven miljard! En daar blijft het niet bij, las ik in deze courant. Aan de hand van een paar leerzame infographics werd ons deze week een blik in de toekomst gegund; Nederland groeit dagelijks met 225 inwoners en omstreeks het jaar 2050 wandelen ongeveer 9 miljard exemplaren van de homo sapiens op deze planeet rond. Moeten we ons zorgen maken over de groei van de wereldbevolking? Zwartkijkers vrezen het ergste: steeds meer mensen zullen honger en dorst lijden, de afvalberg stijgt tot Himalaya-achtige afmetingen, de bodemschatten raken op.

Ik beken: mevrouw Van Dam en ik zijn medeschuldig. Wij hebben aanzienlijk bijgedragen aan de bevolkingsgroei. Vier kinderen hebben wij op de wereld gezet, en die hadden ons tot gisterochtend vijftien minuten voor twaalf zes kleinkinderen geschonken. Tot gisterochtend vijftien minuten voor twaalf, ja. Want op dat tijdstip werden nummer zeven en nummer acht geboren. Een tweeling is het; twee machtigmooie meisjes, die als twee druppels water op elkaar lijken: mopsneusje, blauwe ogen, de zwarte haren verstopt onder een schattig roze mutsje. Lieve en Mirthe heten ze.

Hun ouders (zoon J. en schoondochter M.) waren er helemaal klaar voor. In de versgeverfde babykamer staan al maanden twee wiegjes gereed, de kasten puilen uit van de babykleertjes en de enveloppen waarin de geboortekaartjes moeten worden gestoken werden reeds weken geleden beschreven.

Gisteren rond de klok van twaalven maakten mevrouw Van Dam en ik een vreugdedansje, trokken een fraaie fles open en hieven het glas: welkom, Lieve en Mirthe! En die krant waarin de zwartkijkers het mensdom als gevolg van de ongebreidelde bevolkingsgroei veel kommer en kwel voorspellen? Ach, u weet wat ze zeggen: 'ouwe kranten zijn er om vis in te verpakken'. Maar je kunt er ook een volle poepluier in doen.

Meer Willem van Dam

• do 24-05 Doof
• do 10-05 Saai
• do 03-05 Valse Beatle
• do 26-04 Zware pijp

  Sorteer reacties

Reageren