Dinsdagavond, zo rond de klok van half acht, werden er broodjes geserveerd in de vergaderzaal waar de CDA-Tweede Kamerfractie bijeen was.
Broodjes met kroket. Zesenveertig stuks. Geleverd door snackbarhouder Piet Patat, wist De Volkskrant gisterochtend te melden.Ik ben gek op dat soort details. Politici die om half acht 's avonds in een broodje kroket van Piet Patat happen - dat móét wel op een crisis duiden. En jawel hoor, Maxime en Ab zijn geen vriendjes meer, het CDA staat op ploffen. Wel of niet met Wilders, that's the question. Ruim zeven uur lang (inclusief plaspauze) zochten de CDA'ers dinsdag wanhopig naar een compromis, tot zij ver na middernacht geeuwend tussen de lakens tolden. Heerlijk, zo'n Haags crisissfeertje. Meneren en mevrouwen die met bedrukt gelaat door wandelgangen benen, cameraploegen en verslaggevers die bij de eikenhouten deur van het vergadervertrek samendrommen, politieke tegenstanders die zich lopen te verkneukelen; het zijn hoogst vermakelijke taferelen.
Niet alleen het Zeeuwse CDA-Kamerlid Ad Koppejan (volgens ingewijden bevindt hij zich in het kamp Klink) speelt een rol in het conflict, ook onze eigen Jo-Annes de Bat meende zich te moeten laten horen. Jo-Annes, wethouder te Goes, plaatste zijn handtekening onder een open brief, waarin een aantal vooraanstaande CDA'ers Maxime Verhagen opriep om de onderhandelingen met VVD en PVV te staken. En aldus promoveerde de jeugdige Jo-Annes zichzelf tot één van die - zoals zij in de media worden aangeduid - partijprominenten, die het leven van Maxime zo zuur maken. Ja, Jo-Annes weet hoe zich in de kijker te spelen.
Gistermiddag met rode oortjes naar de radio geluisterd om het verloop van het crisisberaad te volgen. "Er zijn alleen maar verliezers", hoorde ik iemand zeggen. Dat is niet helemaal waar. De ruzie binnen het CDA heeft minstens één winnaar opgeleverd: snackbarhouder Piet Patat.
