Te Numansdorp waren wij. Zeelandbrug over, rechtsaf naar Bruinisse, Grevelingendam, file rijden op Goeree-Overflakkee, en zodra je de Haringvlietbrug bent gepasseerd meteen rechtsaf, dán geraak je in Numansdorp.
Wat heeft een mens in Numansdorp te zoeken? Weinig!
Ja, ze hebben er een golfbaan. Maar ik golf niet.
En ja, ze hebben er een haven voor zeilbootjes. Maar ik zeil niet.
Desondanks reden we naar Numansdorp. Want vrienden van ons zeilen wél en die belandden deze week geheel per abuis in Numansdorp. Ze keken eens om zich heen, besloten dat Numansdorp een saai oord is en pakten de telefoon; of we er misschien iets voor voelden om hen aan boord gezelschap te houden; hapje eten, glaasje drinken, kaartje leggen - zo zou het toch nog een genoeglijk avondje kunnen worden, daar te Numansdorp.
Als je beste vrienden in nood verkeren, wat doe je dan? Je helpt ze uit de brand. En dus reden wij naar Numansdorp.
Het dorpscentrum is weinig spectaculair. Eén lange straat met aan weerszijden wat winkels en restaurants.
"Hier maar naar binnen gaan om wat te eten?"
Alsof we het Fawlty Towers van
John Cleese waren binnengestapt. Alles wat er in dat restaurantje (waarvan ik de naam uit piëteitsoverwegingen onvermeld laat) fout kon gaan, ging fout.
Een pinautomaat die niet werkte;
Geen wisselgeld in kas;
Een scheldende klant die uit ongenoegen over het gebodene de restauranteigenaar te lijf dreigde te gaan;
Een restauranteigenaar die even hard terugschold en en passant één van zijn medewerkers van diefstal beschuldigde;
Een ober die op staande voet werd ontslagen omdat hij gasten onbeschoft zou hebben bejegend.
Ik heb me zelden zó geamuseerd.
Wie zei ook alweer dat Numansdorp een saai oord is?
Sorteer reacties
