Ik zag op tv: Een meneer met een mal mutsje op het hoofd die mij adviseerde wat vaseline op de punt van mijn neus te smeren; Een huisarts die mij met klem aanraadde een helm op de schedel te planten alvorens mij op het ijs te begeven; Een collega-medicus die in alle ernst meldde dat het beslist aanbeveling verdient een windwerende onderbroek aan te trekken; Een forsbesnorde heer die het mij verbood zo'n feestelijk oranje ijspetje van een rookworstfabrikant te dragen; Diverse politici die zich hevig opwonden omdat de treinen niet op tijd rijden; Een functionaris van Rijkswaterstaat die op geruststellende toon verzekerde dat de zoutvoorraden ruim voldoende zijn.
Ik hoorde op de radio:Een ijsmeester die zeker wist dat De Tocht doorgang zal vinden;
Een ijsmeester die zeker wist dat De Tocht géén doorgang zal vinden;
Weer een andere deskundige die een oude volkswijsheid van stal haalde: als de eenden niet kwaken, zal de vorst niet verzaken;
Een mevrouw van de Dierenbescherming die mij verordonneerde de pootjes van de hond in een potje vaseline te dopen;
Een Wegenwachter die mij op het hart drukte om de auto niet op de handrem te zetten.
Ik las in de krant:
Dat men zich te Balk het apezuur boent om te voorkomen dat De Tocht hun deurtje voorbijgaat;
Dat de PVV De Tocht tot nationale feestdag wil promoveren;
Dat een psycholoog niet vreest dat we met z'n allen in een groot zwart gat donderen als De Tocht niet doorgaat;
Dat de politie in Friesland alle verloven heeft ingetrokken.
Ik zie, hoor en lees niets anders. Al dagenlang. Alleen maar omdat het een paar graden vriest.
Lieve Heer, dank dat U het snel laat dooien en mij van al deze ellende verlost. Blij dat ik mijn windwerende onderbroek weer kan uittrekken.
