Ik heb het gedaan, op de valreep: gestemd. Om 19.05 kwam ik het stembureau op Ter Reede in Vlissingen binnenhollen. "U bent te laat", zei een man die gedienstig de deur voor me openhield.
Toevallig wist ik dat dat niet waar was. Strikt genomen had ik nog twee uur de tijd om te zweven c.q. na te denken over mijn keuze. Maar mijn besluit was genomen.Ik moet toegeven: daar is een lang en pijnlijk proces aan vooraf gegaan. Zoals gewoonlijk had ik in de aanloop naar de verkiezingen allerlei artikelen verzameld met informatie over de politieke issues. Bij de gemeenteraadsverkiezingen had ik zelfs een informatiemarkt bezocht, waar politieke kopstukken mij het hof maakten en hebbedingetjes toestopten. Na afloop van die bijeenkomst wist ik het nog steeds niet. Ik had een tas vol folders, maar geen idee wie ik straks mijn stem zou geven.
Sjoerd Buisman van het CDA snapte mijn worsteling en had een vaderlijk advies. "Als je er met de partijen niet uitkomt, kies dan voor een persoon. Voor iemand die je sympathiek en betrouwbaar lijkt en een beetje hetzelfde denkt als jij." Hij keek er heel sympathiek en betrouwbaar bij. Graag had ik hier geschreven dat ik daags voor deze verkiezingen alle programma's nauwkeurig bestudeerd had, om zo tot een afgewogen en gefundeerd oordeel te komen. Maar dat kwam er niet van.
Zo zat ik dan gisteren op de bank, toen mijn man met verende tred terugkwam van het stemmen. "Ga jij niet stemmen?", zei hij verwijtend. Ik keek op de klok. Nóg was er tijd. Nóg kon ik de Stemwijzer invullen. Ik nam plaats achter de computer en begon. Bij de uitkomst wenste ik mij niet neer te leggen, dus ging ik dóór naar de Kieswijzer. Ook die uitkomst vond ik niet echt bij mij passen.
Toch heb ik gestemd. Op iemand die mij sympathiek en betrouwbaar lijkt. Iemand met een klein ego, een groot hart en - hopelijk - wat hersens.
's Kijken hoe dat uitpakt.
