Eigenlijk moet ik hier niet over schrijven. Het is een goed bewaard geheim.
En omdat het een goed bewaard geheim is, genieten wij daar geregeld van. Maar aan de andere kant is het ook wel egoïstisch om zo'n geheim voor jezelf te bewaren. Vooruit dan, omdat u een beetje nieuwsgierig geworden bent en ik u ook een fijne avond gun. Er is een theater in Zeeland, niet al te groot, niet al te klein met een leuke programmering waar de voorstellingen zelden helemaal uitverkocht zijn. Zodat u, als u niet zo van de plannerige bent, soms nog dezelfde week kunt besluiten om naar die ene voorstelling te gaan. Niet zoals nu gebruikelijk is, al een jaar van tevoren. De stoelen zitten ook geweldig. Ook aan de grotere mensen onder ons is gedacht, een boel beenruimte. U zit dus niet met uw knieën in het kapsel van degene voor u te porren. Er is een garderobe, maar eigenlijk is dat niet nodig want u kunt zo uit de auto vanuit de parkeergarage het theater instappen. Lenette van Dongen stak deze avond heerlijk de draak met de waanzin van de buitenkant en het eeuwige moeten. Ze liet iedereen lachen en zette ons ook even aan het denken. Op een gegeven moment vroeg Lenette aan de zaal of iemand wel eens een rotdag had, zo'n dag dat je denkt van bluuuuh! "Ja, antwoordde iemand in de zaal, als ik naar de chemo moet." Even was het stil en ik bewonderde deze vrouw, Miriam, die voor een volle zaal in alle oprechtheid zei wat ze dacht. Daarna meldde zich een puber wiens leed was dat haar Blackberry was afgepakt nadat ze een tentamen niet gehaald had. En ook de moed en de blijheid van de puber ontroerde me. Lenette slaagde erin om in de rest van de voorstelling deze zaken een plek te geven en iedereen onbedaarlijk te laten lachen. De staande ovatie en de bloemen die de cabaretière aan het eind van de avond kreeg richtte ze naar Miriam en zo werd het een bijzondere avond. Lachen, denken, openheid en kwetsbaarheid. Het Scheldetheater in Terneuzen.