De column is vandaag voor de trouwe lezers. Gisteren was immers het fotomoment van de troonopvolger, zijn vrouw, hun troonopvolgende dochter en de zusjes. Dus iedereen loopt nu met de krant rond waarop een prinsesje van Oranje met dito Vuvuzela uit volle kracht probeert de fotografen weg te blazen.
Uw vrouw heeft wellicht net gezegd: "Goh wat lijken ze op elkaar of wat een schattige jurkjes." En u? U hmmmt beleefd terug, want u heeft misschien niets met roze jurkjes.Als ik dat soort foto's bekijk, bekruipt mij altijd een zeker medelijden en ook nieuwsgierigheid. Ik voel medelijden omdat er volgens mij niets onvrijer is dan altijd gezien en bekeken te worden. Het is leuk om een roze jurkje te dragen en heel hard op een toeter te blazen als je zeven bent. Wat je dan nog niet weet is, dat die beelden tot in de eeuwigheid zullen worden herhaald, ook als je 12 bent, 16, 40 ja zelfs als je 70 bent.
Mijn nieuwsgierigheid zit 'm in het feit dat ik ook drie dochters heb.
Daar houdt de vergelijking met mij en het koningshuis overigens ook meteen op. Wat gebeurt er als die schattige meisjes pubers worden vraag ik me af, kijkend naar zo'n foto?
Zeggen zij straks ook tegen hun moeder de koningin: "Zeg mam, doe eens normaal." Voeren ze daar ook eeuwige discussies over gaan slapen, huiswerk maken, computergebruik. Of hebben Koningen en Koningen daar mensen voor?
Zouden zij ook de favoriete schoenen en kleren van hun moeder stelen zodat die mis grijpt? Voelen koninklijke pubers zich ook onbegrepen en onzeker?
Wat denkt u? Ik denk van wel maar ze zullen nooit in een foto neerslaan. Dan worden zij als u en ik en dan ben je geen koning of koningin meer.
Vanavond zitten ze in het stadion en zullen ze vaak in beeld komen, juichend of droef, meedeinend met de emotie van hun volk.
