Het volkje aan de mondingen van de grote rivieren, de lage landen, heeft afgelopen week zijn heersers naar huis gestuurd.
Zowel de Belgen als de Nederlanders hebben de plattegrond van hun volksvertegenwoordiging verscheurd en de snippers dalen nu over de hoofden van het volkje neer. In lang vervlogen tijden voordat België een land werd, waren we samen nog Belgen. De Lage Landen werden aangeduid als Belgica. Over de Belgen schreef Caesar: 'Van hen allemaal zijn de Belgen de dappersten, omdat ze het verst verwijderd wonen van de cultuur en de beschaving…..'. Dapper zijn we zeker, je moet wel heel dapper zijn om zo'n stembusuitslag te fabriceren. Het doet vrezen voor de stabiliteit van de beide kikkerlandjes.Vroeger gebeurde het ook dat de koning ruw aan de kant werd gezet en het land verdeeld werd over ruziënde hertogen en graven.
Dan stond er vaak al een koning uit een ander rijk te trappelen om het zaakje over te nemen. Maar sinds dat ene Europa hebben we elkaar beloofd dat dat niet meer mag. Maar zelfs als het zou mogen, kun je je afvragen: Wie zou ons dan willen?
Het land is onbestuurbaar geworden, we zitten in een grote economische crisis en wat doen we? Het ene volkje pakt de landkaart en scheurt hem in tweeën, gedeelde smart is immers halve smart. Het andere volkje zet massaal de tv aan en laat zijn kinderen op school verplicht naar voetbal kijken. Het grootste probleem dat ze ervaren is een toeter. Het doet mij vaag denken aan de feestende mensen op de Titanic.
Ik zal mijn kinderen vertellen hoe het was, zodat zij het aan hun kinds kinderen kunnen vertellen. Het sprookje over het verdronken land van Belgica, waar eens lang gelee de lage landen lagen. Waar eens dapper volk woonde dat zeeen bedwong. Waar kunstenaars waren, die met licht en lucht konden schilderen. Waar overvloed was, totdat het volk ontevreden werd en het land weer verdween in zee.
