Een vuile kleur. Ik vraag me af wanneer de eerste winterse neerslag komt. Ik word op mijn wenken bediend want met korte intermezzo's en een enkele felle opklaring is de gehele dag een aaneenschakeling van hagelbuien. Het sinterklaaspapier zit al in de papierbak, alle schemerlampen zijn de hele dag aan. Mijn dochter ligt hangerig en ziekjes in ons bed. De katten, leunend tegen de kachel, kijken me verwijtend aan. Een kille dag na een warme avond. Mijn gedachten gaan terug naar de surpriseavond, waar iedereen overladen werd met cadeaus en veel lekkers.
Het is eigenlijk een vreselijk feest dat niet in deze tijd past. Dagenlang shoppen voor cadeautjes, dichten en knutselen. Bovendien is ergens het 'inpakken in cadeaupapier' uit de winkels verdwenen. In het gunstigste geval krijgt u een dotje papier erbij. Alleen in de speciaalzaak in kookartikelen en de boekhandel wordt dit nog gedaan. Met als gevolg dat er nog een halve dag opgaat aan inpakken. Ook de weekendwas moet nog gedaan worden en aangezien ik een goed gevulde soep beloofd heb, moeten er ook nog wat keukenuren gedraaid worden.
Bijna op tijd ontvang ik mijn gasten: 'Nog héél even deze was opvouwen.' Maar dan kan het beginnen. Ieder jaar denk ik, een hoop gedoe. Maar het is het waard. Het is hilarisch iedere keer weer. Zo krijg ik dit jaar zwarte nagellak (oh wacht, die is niet voor jou!). Ik verklap een cadeau. De buurvrouw die voorzegt bij het voorlezen. Paps, die de uitdeelorde verstoort bij ieder boek dat hij krijgt. Hij verdrinkt er meteen in: oh geweldig! Kerst is waarschijnlijk makkelijker, 1 of 2 mooie cadeaus een beetje fancy ingepakt en hup je zwiert ze onder de boom: Klaar! Maar Sinterklaas is toch eigenlijk … veel leuker.


Sorteer reacties











