Vorige week bivakkeerde ik bij schoonfamilie in Drenthe.
In het huis van neef Teun. Vooraf stelde ik me bij dat huis een oude Drentse stee met openhaard en waterput voor, maar neef Teun bleek in een moderne twee-onder-een-kap te wonen met onder meer een enorme tv met wel vijfhonderd zenders. De meeste van die zenders heb ik niet eens gezien, maar hij ontving ook alle regionale omroepen en dat vond ik wel aardig. Zo zag ik bij de Limburg1 tal van bandjes voorbij komen en bij AT5 hoorde ik weer eens een onvervalste Amsterdamse tongval. Dat was sinds mijn studententijd geleden. Als ik die regionale omroepen zo eens vergeleek vond ik Omroep Zeeland er best goed uitspringen. En dat is knap voor de omroep van de kleinste provincie. Wie wel eens het verwijt maakt dat bij Omroep Zeeland alles voortdurend herhaald wordt, is bij veel andere regionale zenders niet beter af. Bijna al die omroepen moeten hun avonden vullen met herhalingen van dat ene uur aan programma dat ze kunnen maken. Maar wat herhalingen betreft, kreeg ik zaterdagavond de schik van mijn leven: zie ik mezelf weer voorbij komen op een paard. 'Rinkrieën mee de sterren' wordt door Omroep Zeeland namelijk weer herhaald. Dat programma van jaren geleden is een leuke herinnering, maar dit had voor mij echt niet gehoeven. Ik zie u al denken, terwijl u met de afstandbediening in de handen zit: "Nee eeh daor ei je hem oek wee!". Het zorgt ook voor tal van misverstanden. Maandag werd ik gefeliciteerd omdat ik weer vader werd, want 'dat had ik bij het Rinkrieën gezegd'. Nou, die destijds nog ongeboren vrucht wordt straks drie. Bij mij valt het misverstand nog mee, maar ik moet er erg aan wennen om Toine Poppelaars weer met haar te zien en ik moet er niet aan denken om Marga Vermue over een paar afleveringen weer een kaakbreuk te zien vallen. Vreselijk, en dat valt over een paar jaar zeker weer allemaal te zien bij 'Terugkieke'?
Sorteer reacties
