vrijdag 10 februari 2012 | 23:00 | Laatst bijgewerkt op:
vrijdag 10 februari 2012 | 23:04
Wat een week: talloze doden in Syrië, Griekenland dat uit de euro kan, vijftienhonderd werknemers van NedCar die hun baan dreigen te verliezen, en toch schakelde het Journaal iedere ochtend eerst over naar Friesland, want heel Nederland smachtte naar het antwoord op de vraag: Hoe dik is het ijs in Balk? Het zou zo maar kunnen dat er in Nederland aanslagen zijn geweest, dat het kabinet is gevallen of dat Bert van Marwijk is ontslagen, maar dat we dat volledig gemist hebben omdat het ijs in Friesland maar een centimeter gegroeid was.
Er zijn mensen die zich aan dit soort hysterie ergeren, maar ik vond het heerlijk. Even weg van alle ellende en alleen maar denken aan 16.000 schaatsers langs elf Friese steden. Ik heb genoten, vooral ook van die persconferenties van de Vereniging De Friesche Elf Steden. Wat deed die voorzitter het goed. Ga er maar aan staan, zo kent niemand je en zo moet je ten overstaan van tientallen journalisten miljoenen Nederlanders teleurstellen. Wiebe Wieling heet die voorzitter. Schitterende naam ook, het zal wel een artiestennaam zijn. Ik verdenk die Friezen er namelijk van dat als ze het kunnen romantiseren, ze het niet zullen laten. Weet u hoe de commissaris van de koningin in Friesland zich noemt? Johannes Jorritsma. Wiebe Wieling en Johannes Jorritsma, dat zijn namen die zo uit de boeken van de Kameleon zouden kunnen komen, maar daar trap ik dus niet in, die mannen heten natuurlijk gewoon Harry Jansen of Herman de Vries. De heisa rond de tocht schijnt voort te komen uit één grote drang naar nostalgie en met namen als Wiebe Wieling en Johannes Jorrtitsma wordt die drang alleen maar groter. Daar zijn die Friezen ontzettend handig in en daar kunnen wij Zeeuwen nog wat van leren. Ik vind dan ook dat de voorzitter van Sluis-Brugge-Sluis zich Dingeman Dingemanse moet gaan noemen en voor Karla Peijs dacht ik aan Meriete Mechielse. Nederland zal aan onze voeten liggen.