Afgelopen dinsdag was de uitzending van het BNN-programma 'Proefkonijnen' waarin de presentatoren Dennis Storm en Valerio Zeno een stuk van elkaars vlees oppeuzelden.
Ze hadden chirurgisch een stukje uit hun zij en bil laten verwijderen en dat werd live gebakken en verorberd. De uitzending werd al maanden van tevoren met veel bombarie aangekondigd, toch had het programma slechte kijkcijfers. Dat kan ik me goed voorstellen. Ik dacht het een grap was en vond het bij voorbaat al waardeloze televisie. Toch is er ophef, maar dan vooral in de internationale media en in de politiek. Zo worden er Kamervragen aangekondigd en hangt er mogelijk een strafrechtelijke vervolging in de lucht. Het programma heeft mr Gerard Spong al in de arm genomen om de eventuele verdediging te voeren. Ik hoorde Spong op de radio zeggen dat hij vindt dat er geen vervolging noch een veroordeling moet plaatsvinden, onder meer omdat zo'n uitzending de maatschappelijke discussie bevordert. Welke discussie? We hebben toch al heel lang geleden afgesproken dat we elkaar niet op zullen eten? Daar hoeven we niet meer over te discussiëren of moet ik nu argwaan krijgen omdat de buren hebben gevraagd of we tweede kerstdag komen gourmetten? Een mediadeskundige in hetzelfde programma, zijn naam ben ik vergeten, kwam nog met het argument dat televisie soms best mag choqueren. Ik zag een stukje in het journaal, maar vond het niet choquerend. Als dat je bedoeling is, wees dan flink en neem elkaars been, dan ben ik geschokt. Toch maakte een journalist die ik van de week sprak, zich zorgen. Hij refereerde naar een incident tijdens een diner van de voormalige dictator van Oeganda, Idi Amin, bijgenaamd de Slachter van Afrika. De minister van Binnenlandse Zaken merkte tegen het staatshoofd op dat hij een bepaalde journalist een vreselijke rotvent vond. Idi Amin reageerde direct. ,,Dan eet je toch alleen de groente en de aardappeltjes?"