Wist u dat u de beste kans op overleven in de woestijn hebt wanneer u een doek om uw hoofd wikkelt, die u van tevoren natgeplast hebt? Ik weet dat nu dus wel.
Want ik kijk naar Discovery Channel en National Geographic en daar leer je dat soort dingetjes.En het is niet maar één programma waarin je dergelijke eigenaardige zaken oppikt. Er is een handvol programma's op beide zenders waarin je leert hoe je in de meest extreme omstandigheden toch kunt overleven.
Die natgeplaste doek om je hoofd bijvoorbeeld. Het klinkt onaangenaam, maar de gids (een rossige Amerikaan met Indianenvlechtjes) verzekert de kijker dat het gewoon een kwestie van instelling is. Het went.
Van survival-expert Bear Grylls heb ik geleerd dat je - mits creatief - toch een schaduwrijk plekje kunt vinden in de woestijn. Bear schepte met zijn handige mesje het lijf van een overleden dromedaris leeg, kneep de nog natte inhoud van de maag uit om wat te drinken te hebben en kroop in het karkas.
En waar een normaal mens verder zapt naar De Wereld Draait Door of The Voice of Holland, daar blijf ik vol verwondering hardnekkig verder kijken, me afvragend wat de bedoeling is van deze programma's.
Vooral de doe-het-zelf aanpak begrijp ik niet. Ik zie hoe overlevingsexpert Dave een boterhamzakje vol urine als lens gebruikt om er een vuurtje mee te maken.
Ook die truc kende ik nog niet. Toch handig. Nooit geweten dat urine zo'n veelzijdig redmiddel is.
Je word er toch nieuwsgierig van. Zou dat inderdaad gemakkelijk gaan, of zijn de opnamen zodanig slinks gemonteerd? Zodat het eenvoudig lijkt?
Kijk vooral niet op, wanneer u in de bossen bij Hoek een vreemd uitgedoste man met een natte doek om het hoofd ziet hannesen met een plastic zak met inhoud.
Want dat is waarschijnlijk gewoon een nieuwsgierige Discovery-kijker.
