Vroeger noemden ze me vaak een dromer. Dat klopt ook wel: ik was het, en ik ben het nog steeds. Wat ik 's nachts droom ben ik meestal 's morgens weer vergeten.
Overdag maak ik dat weer goed, door ongelimiteerd te dagdromen.Een paar weken geleden liet ik me rondleiden door de opgeknapte Timmerfabriek op de voormalige Scheldewerf in Vlissingen.
Een mensenleven lang stond het gebouw, onbereikbaar voor de Vlissingers achter de hekken van de Scheldewerf mooi te zijn.
Dankzij een flinke subsidie is het schitterend gerestaureerd.
En al dagdromend door de vernieuwde Timmerfabriek zag ik wat we met het mooiste gebouw van de stad moeten doen: een poppodium creëren van on-Zeeuwse allure.
We brengen, net als ze met podium 013 in Tilburg gedaan hebben, alle kleine podia onder in één grote, hippe poptempel. Over de naam hoeven we niet na te denken: De Timmerfabriek. Moeilijker hoeft het niet te zijn. De naam Westergasfabriek werkt in Amsterdam ook prima.
Maar helaas, hoe ik ook droom, ik zie voor onze persbroeders van Omroep Zeeland geen plekje in De Timmerfabriek. Je kunt geen hippe poptempel zijn en tegelijkertijd 'Omroep Zeeland' op je voorgevel hebben staan.
Hadden ze van de omroep maar bij de start van de restauratie niet een groot spandoek Hier komt Omroep Zeeland moeten onthullen.
Dat was namelijk dom.
Dat was de goden verzoeken.
Wat iedere Vlissinger intussen wel begrepen heeft: hang nóóit, nóóit, nóóit een spandoek op met de aankondiging van een spannend nieuw-, of verbouwplan. Er rust geen zegen op borden met teksten als:
In deze kerk worden luxe appartementen gebouwd.
Aan de Boulevard konden we jarenlang lezen dat Hotel Britannia verbouwd en uitgebreid zou gaan worden.
We weten hoe dát is afgelopen.
Sorteer reacties
