Het was echt zo'n maandag. Er ging van alles mis. De afgelopen weken hebben we drie keer per dag een proefjournaal gemaakt, zodat we er klaar voor waren. Die journaals verschenen op een testomgeving. Maandag werd die overgezet naar de daadwerkelijke site: www.z2.nl . In het weekend was ik er al niet helemaal gerust op. Zou dat goed gaan met de nieuwe logincodes die we maandagochtend zouden krijgen? Nou nee dus. We kregen ze wel, maar ze werkten niet. Een vleugje paniek, niet meer dan dat, want we hadden nog een paar uur te gaan. Maar toen startte de auto van de ene verslaggeefster niet. Kwam de andere vast te zitten in de Westerscheldetunnel omdat de tolpoortjes dienst weigerden. Werd de nieuwe site twee uur voor de aftrap niet zichtbaar, zoals afgesproken. En haperde mijn telefoon toen ik daar iets aan wilde doen, omdat moederbedrijf Wegener had besloten dat precies maandag mijn abonnement moest worden overgezet van T-mobile naar KPN. Toen ik kort voor de presentatie de Vlissingse bioscoop CineCity binnen kwam wandelen, volgde de ergste jobstijding. De grote server waarop onze site draait lag plat. Ik had nooit kunnen vermoeden hoe waar het was wat ik 's ochtends gekscherend in mijn toespraak had geschreven. Dat Z2 die dag voor mij niet betekende Zeelandin2minuten, maar zenuwen in het kwadraat. Mijn overhemd ligt nog naar zweet te stinken in de wasmand.
Maar het kwam goed. Precies op tijd werkte het. Een hoogtepunt. Vanaf nu werken we keihard om Z2 als een huis neer te zetten.














