Veel mensen denken dat nieuws gratis is. Maar dat het op veel plekken voor niks wordt aangeboden, wil niet zeggen dat het niks kost om te maken.
Dat geldt ook voor muziek. Mijn kinderen piekeren er niet over daarvoor te betalen. Toch vinden ze het wel logisch dat je bij de bakker niet zomaar een brood meeneemt. In hun strijd tegen piraterij zitten dagbladuitgevers en muziekindustrie in hetzelfde schuitje. Een zinkend schip, zullen zwartkijkers zeggen, maar de betrokkenen proberen er op inventieve manieren een reddingsboot van te maken. Webshops van dagbladen verkopen cd's, of in de krant staan kortingsbonnen voor producten van bepaalde muziekwinkels.
Het AD geeft komende zaterdag zelfs het nieuwe album van Trijntje Oosterhuis, Sundays in New York, gratis weg. De krant denkt een recordoplage van 750.000 exemplaren te slijten.
Directeur Hans Breukhoven van de Free Record Shop heeft woedend gereageerd. Hij noemt Trijntjes platenmaatschappij EMI laatdunkend Every Mistake Imaginable (elke fout denkbaar) en dreigt de cd's van de zangeres uit zijn schappen te weren. "Ze hoeft bij mij niet meer aan te komen." Als hij toch graag varianten verzint op bestaande namen, heb ik er dus nog wel een voor zijn toko: No Free Record Shop.
Wat niet wegneemt dat ik ook mijn twijfels heb. Hoe het AD van deze actie denkt te profiteren, is me wel duidelijk. Een spectaculair hogere oplage en waarschijnlijk veel extra advertenties. Maar Trijntje? Ze hoopt dat de traktatie nieuw publiek naar haar concerten trekt. Ook Guus Meeuwis zegt open voor te staan voor het uitdelen van zijn platen. "In deze tijd moet je verder denken dan de traditionele winkelverkoop."
Tja, als ze het zelf willen. Van Bløf verschijnt binnenkort ook een nieuwe cd. Bij EMI. Ze zijn nog populairder dan Trijntje. Dus één keer een zaterdag-PZC, landelijk verspreid in een oplage van een miljoen, dat moet kunnen.
Ik ga die jongens eens bellen.
