Uit onderzoek blijkt dat driekwart van de voetballers bijgelovig is. Ze dragen geluksonderbroeken, trekken nooit de rechterkous eerder aan de de linker, scheren zich een toernooi lang niet, of slaan twaalf kruisjes voor ze het veld betreden. Een bekend voorbeeld is Jackie Charlton.
De legendarische Engelse international wilde altijd als laatste het veld op. Daarom weigerde hij aanvoerder te worden, want die moet immers als eerste de spelerstunnel uit.Dat ook de Nederlandse spelers bijgelovig zijn, blijkt uit de malle polsbandjes die Sneijder en Robben ineens dragen.
Net als veel voetballers zweren sommige supporters bij rituelen. Jarenlang ben ik er van overtuigd geweest dat Nederland de WK finale van 1974 verloor omdat ik mijn plas niet op kon houden. Twee keer moest ik naar de WC, precies op die momenten scoorde Duitsland. Tot op de dag van vandaag ga ik tijdens een wedstrijd van het Nederlands elftal niet plassen, ook al heeft ons dat alleen in 1988 aan een titel geholpen.
Dit jaar is er iets bij gekomen. Ik heb nog geen complete wedstrijd thuis op de bank kunnen bekijken. Nederland-Denemarken miste ik gedeeltelijk vanwege een dom geplande werkafspraak. Tijdens de tweede helft tegen Japan stond ik een tent op te bouwen voor een kinderfeestje. Het begin van Nederland-Kameroen miste ik omdat mijn trein vertraging had, waarna ik mijn avondeten nog moest opwarmen. De dramatische eerste helft tegen Brazilië keek ik op kantoor. Ten einde raad kroop ik in de rust weer achter mijn beeldscherm. Dat hielp.
Gisteren had ik eigenlijk vrij, maar u begrijpt dat ik het niet erg vond dat mijn baas me vroeg mee te gaan naar een vergadering in Enschede. Het eerste fluitsignaal tegen Uruguay konden we onmogelijk halen. Bingo!
Maar nu? Zondag heb ik ouderwets met vrienden afgesproken de finale te gaan kijken. Kan ik - uit landsbelang - niet beter een weekenddienstje overnemen?
Sorteer reacties
