Tekstgrootte

Op de dag dat de PZC enkele regels wijdde aan zijn overlijden, verscheen er ook een pagina vol rouwadvertenties. In alle landelijke dagbladen, in het Noord-Hollands Dagblad, zijn regionale krant, én in de PZC, want hij was een geboren Zeeuws-Vlaming.

Een klein bericht en veel advertenties, dat past goed bij wat Verploeg deed. Een kwart eeuw was hij het gezicht van de Nederlandse Vereniging van Journalisten. Een gerespecteerd onderhandelaar, doorgaans aan de vergadertafel, soms op de zeepkist, en indien nodig in de achterkamer.

Hij was ook een voorvechter van persvrijheid, in binnen- en buitenland. Oprichter van Press Now en Free Voice. De NVJ is, mede dankzij Verploeg, de vakvereniging met de hoogste organisatiegraad in Nederland. Elke journalist kende hem, zijn invloed op de Nederlandse media was groot, zonder dat het publiek dat hoefde te weten. De vele advertenties bewezen dat in het kleine bericht een groot verlies werd gemeld.

Ik leerde hem beter kennen toen ik tien jaar geleden bestuurslid werd van de sectie dagblad van de NVJ - op zijn voorspraak, naar later bleek. Bij elke ontmoeting begon hij over de PZC. Zo'n koppig krantje, dat zich door de hoge heren in Apeldoorn en Enschede niet de wet laat voorschrijven, dat beviel hem wel. "Die Jansen, is dat wat?", vroeg hij bezorgd, toen de eerste niet-Zeeuw als hoofdredacteur werd benoemd. "Koppiger dan de koppigste Zeeuw", stelde ik hem gerust.

Hoewel ik hem nog zelden zag en nu nooit meer, blijft Hans dichtbij in alles wat ik doe. Onlangs, voor een side event bij de Four Freedoms Awards, werkte ik samen met Free Voice. Morgen leid ik een debat over mogelijke samenwerking tussen regionale dagbladen en omroepen, iets wat hij al opperde toen dat nog volstrekt taboe was.

Ik ben blij dat ik dit kleine hoekje heb om te vertellen dat hij voor mij een grote Zeeuw was.

  Sorteer reacties

Reageren