Ik moest aan het bijbelboek Job denken toen ik Cohen zag stuntelen in de lijsttrekkersdebatten van Radio 1 en RTL4. God laat de bijbelse Job op de proef stellen door satan om aan te tonen dat er geen mens vromer is dan hij. Arm en met zweren overdekt vervloekt Job de dag dat hij is geboren.
Zondag opperde Kamerlid Naïma Azough (GroenLinks) na het zien van het
RTL4-debat dat Job Cohen misschien wel spijt had dat hij het
burgemeesterschap van Amsterdam had opgegeven om PvdA-lijsttrekker te worden.
Hij voelt zich in de verkiezingsdebatten duidelijk niet op zijn gemak. Hij is
niet gewend dat zijn tegenstanders hem niet laten uitpraten, waardoor hij
toestaat dat zij punten scoren in zijn spreektijd. Wilders noemt de PvdA
'afgrijselijk', Balkenende heeft het over 'draconische' bezuinigingen van de
VVD en Rutte verwijt de CDA-lijsttrekker 'onwaarheden' te verkondigen. En
wat doet Cohen? Hij pleit voor fatsoen en handelt daar ook nog naar. Heeft
hij cijfers over de zorg niet paraat, dan zegt hij dat eerlijk. Een punt in
zijn eigen verkiezingsprogramma dat hem niet bevalt? Hij schrapt het gewoon.
En als Wilders wegloopt wanneer hij tegen hem praat, reageert Cohen
korzelig. "Dom", vonden de debatexperts na afloop. "Wilders
sart hem en hij trapt er met twee benen in."
Zo ver is het dus gekomen. Als je niet kunt toneelspelen, als je geen stoten
onder de gordel geeft of accepteert, als je het niet achter je ellebogen
hebt, als je je tegenstander niet voor rotte vis kunt uitmaken, ben je
volgens kenners blijkbaar ongeschikt als premier.
Even dacht ik nog aan een meesterzet van zijn partijstrategen, maar eerlijk
gezegd vrees ik dat Cohen ook hen tot wanhoop drijft. Dat hij ongelukkig
oogt tijdens de debatten, is volgens mij niet omdat hij terugverlangt naar
het Amsterdamse stadhuis. Hij doorstaat dit alleen maar omdat hij gelooft
echt iets te kunnen betekenen in het Haagse Catshuis.
Vanavond wacht hem de volgende beproeving. Arme Job.
Sorteer reacties
