Sinds gisteren weet ik weer waarom Ruud Lubbers de langstzittende premier (11 jaar en 291 dagen) van Nederland was.
Hij is de Houdini van Den Haag. Als iedereen denkt dat alle deuren in het slot zijn gevallen, vindt hij nog een uitweg. Vaak wel een ingewikkelde. Zijn in ongenade gevallen kroonprins Elco Brinkman beschreef ooit Lubbers' werkwijze: "Als we de helft nemen, gedeeld door drie en daarvan de wortel trekken, dan zijn we eruit." Wie zo rekent, kan een minderheid als meerderheid verkopen. Vorige week leek de aanstelling van Lubbers als informateur nog een garantie dat er geen gekke dingen zouden gebeuren. Hij was geen fan van Geert Wilders en zou vast zijn partijgenoot Maxime Verhagen steunen die beweerde dat het CDA niks zou accepteren dat de rechtsstaat aantast, zoals een 'kopvoddentax', etnische registratie of een koranverbod.
Mocht het toch tot een minderheidskabinet komen, dan had ik de combinatie van de winnaars VVD en PVV wel logisch gevonden, met gedoogsteun van het CDA. Dan had Wilders verantwoordelijkheid moeten nemen en had het CDA hem kort kunnen houden. Nu gijzelt Wilders het kabinet, kan hij roepen wat hij wil en is Verhagen zijn principes vergeten. Lubbers heeft de functie van informateur wel erg letterlijk genomen. Hij heeft geen gesprek geleid, maar is pas achteraf bij de fractieleiders gaan informeren of ze er een beetje uit waren gekomen. Op Lubberiaanse wijze presenteerde hij gistermiddag het resultaat: geen minderheidskabinet maar een 'bijzonder meerderheidskabinet' waarbij één van de coalitiepartners geen ministers levert. Dat doet me denken aan het verhaal van de keizer die te horen kreeg dat hij zulke mooie kleren droeg terwijl hij in zijn blootje liep. In dit geval zijn het de bewindslieden van VVD en CDA die in hun nakie staan. In plaats van met de koningin op het bordes kunnen ze straks misschien beter poseren met Anita Witzier, voor haar tv-programma Blootgewoon.
