En dat is ook nieuw, maar heeft niets te maken met hippe naamgenoot in
Cadzand. De eigenaren van het paviljoen hebben een nadeel - het oude
paviljoen dat moest wijken voor grootschalige kustversterking - omgebogen in
een voordeel: er staat inmiddels een schitterend gebouw aan de onderkant van
de nieuwe duinen.
Het terras is ruim, met mooie tafels en comfortabele kunststof stoelen en een
houten loungebank. En vanuit het restaurant binnen - met veel glas en wit en
donker hout - kijk je magistraal uit over het strand, de zee, en in de
richting van Vlissingen aan de overkant.
We hebben mazzel. Op deze schitterende strandzondag treffen we pal onder de
duinen een lege parkeerplaats. En als we het terras oplopen, staan er nét
mensen op van een tafeltje. Bij de bestelling worstelen we een beetje met de
bediening: nee, we willen geen brood, tenzij het van dat mooie brood is
zoals een tafeltje verderop. Helaas dát brood is een afzonderlijk
voorgerecht met kruidenboter: bij de rest krijg je hier gewoon wit
stokbrood. De vraag of de kreeft van vandaag een Zeeuwse is, kan niet
spontaan worden beantwoord. Navraag leert dat de kreeft is ingevlogen uit
Canada.
Ik krijg vooraf een garnalensalade die alleen al vanwege de omvang diep
respect afdwingt: een bord dat al behoorlijk gevuld is met een berg lekkere
groene blaadjes, tomaat en wortelstaafjes en verder is volgestort met
garnalen. De cocktailsaus zit gelukkig apart in een bakje. De garnalen zijn
aan de kleine kant, maar lekker; daar kan natuurlijk ook weinig mee mis
gaan. De garnalenkroketten hebben een perfect bros korstje; terwijl ze er
niet uitzien alsof ze hier ter plekke zijn gemaakt. Ze zijn heerlijk, die
kroketten, vindt mijn gezelschap.
Het is een goede dag voor een bezoek van de krant: de bediening wordt op de
proef gesteld door de grote drukte. Het personeel houdt zich ondanks alles
kranig, en dan horen we later ook nog dat het kassasysteem de hele avond
haperde. Mede daardoor duurt het wat langer voordat we het hoofdgerecht
krijgen en dat vinden we eigenlijk helemaal niet erg: de zon schijnt en de
voorgerechten waren machtig.
Die Canadese kreeft van mijn tafelgenote is gekookt en overgoten met een
dillesaus die wat minder geslaagd is. Het vlees in de scharen is gewoon
kreeft en dat is eigenlijk het lekkerst: deze kreeft is gelukkig niet voor
niets gestorven. Zelf ben ik verbaasd over de kipsaté, die niet op stokjes
zit, maar in een klein gietijzeren pannetje wordt geserveerd. Noem mij een
satépurist, maar ik heb liever in kleine blokjes gesneden vlees dan de drie
grotere stukken die ik in het pannetje aantref. Jammer: op deze manier is
een groot deel van het vlees niet gekruid.
De bijgerechten zijn helaas een beetje standaard bij Puur: friet,
aardappelkroketten, dezelfde salade als bij het voorgerecht en voor het
snackbargevoel: fritessaus in een mini-knijpverpakking.
Ik kies vers fruit - zonder ijs of slagroom - als toetje; gelukkig is het
fruit ook echt vers: het is een schaal vol kiwi, druiven, ananas,
sinaasappel, meloen en watermeloen. Perfect voor een zomerse dag.
Strandpaviljoen Puur, Zeeweg, duinovergang 22, Groede. Telefoon: 0117-376323, info@strandpaviljoenpuur.nl
www.strandpaviljoenpuur.nl
. Het restaurant is goed bereikbaar voor mensen in een rolstoel.





















