article
1.6420871
HULST - Bevrijders van Zeeuws-Vlaanderen lieten in 1944 tekeningen en tekstjes achter in het poëziealbum van de Denise Wauters uit Hulst.
Verhalen geven bevrijding Zeeuws-Vlaanderen gezicht
HULST - Bevrijders van Zeeuws-Vlaanderen lieten in 1944 tekeningen en tekstjes achter in het poëziealbum van de Denise Wauters uit Hulst.
http://www.pzc.nl/regio/zeeuws-vlaanderen/verhalen-geven-bevrijding-zeeuws-vlaanderen-gezicht-1.6420871
2016-09-21T09:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6420916.1474405093!image/image-6420916.JPG
Hulst,Cultuur, kunst en recreatie,Historie,Bevrijdingsmuseum Zeeland,Denise Wouters,hermes
Zeeuws-Vlaanderen
Home / Regio / Zeeuws-Vlaanderen / Verhalen geven bevrijding Zeeuws-Vlaanderen gezicht

Verhalen geven bevrijding Zeeuws-Vlaanderen gezicht

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Stef Traas van het Bevrijdingsmuseum: ,,de oorlog komt met de jaren steeds verder van ons af te staan.”
      Fotograaf
    HULST - Bevrijders van Zeeuws-Vlaanderen lieten in 1944 tekeningen en tekstjes achter in het poëziealbum van de Denise Wauters uit Hulst.

    Een kleine radio. Een verbanddoos. Een ring van glas. Insignes, pistolen, steekwapens. Achter ieder voorwerp in het Bevrijdingsmuseum Zeeland in Nieuwdorp gaat een menselijk verhaal schuil. Vaak dramatisch. Er is de helm van een Franse soldaat. De man is zwaargewond als hij aan het begin van de oorlog door een jonge Zeeuwse knaap wordt gevonden. De hulp van een dokter mag niet meer baten: de soldaat overlijdt ter plaatse.

    Het zijn die verhalen waardoor de voorwerpen gaan leven, de oorlog een gezicht krijgt. Stef Traas van het museum kent de anekdotes. Hij serveert ze uit tijdens een rondgang langs de vitrines. "De oorlog komt met de jaren steeds verder van ons af te staan", zegt hij. "Maar door die persoonlijke verhalen blijft het ook de jeugd boeien. Dan komt het dichtbij. En zo worden de mensen niet vergeten."

     

    Dat hoeft niet per se aan de hand van hartverscheurende verhalen. Op de dag dat het 72 jaar geleden is dat Hulst werd bevrijd (dinsdag), haalt Stef Traas een vergeeld boekje tevoorschijn. Het is een poëziealbum dat ooit toebehoorde aan Denise Wauters uit Hulst. Het museum heeft het deze maand gekregen van Denises dochter. Het eerste versje is er in 1937 in opgetekend. Dan volgen de oorlogsjaren. In kleurige tekeningen wordt uiting gegeven aan de periode van schaarste. 'Maar', zo heeft iemand erbij geschreven, 'achter de wolken schijnt de zon'.

    Interessant voor het Bevrijdingsmuseum zijn vooral de tekstjes en tekeningen die Canadese, Engelse en Schotse soldaten erin hebben achtergelaten na de bevrijding van Hulst. Ze wisten het huis aan de Steenstraat 25, waar de toen 19-jarige Denise met haar ouders woonde, moeiteloos te vinden. "Je leest overal dat de familie Wauters heel gastvrij was", zegt Traas. Hij wijst op een Engelstalig tekstje in het album: 'Many have tried to express friendship in words, but none have succeeded in discribing a friendship that is so deep. Therefor who am I to try?' (Niemand is er nog in geslaagd deze hechte vriendschap in woorden te vatten. Dus wie ben ik om het te proberen?). En kapitein Richard 'Dick' Cowern schrijft op 31 oktober 1944: 'In the hope that we may all meet again in time of peace'. (Hopelijk zullen we elkaar in vredestijd opnieuw ontmoeten). Daarnaast is een getekende kerstkaart van hem geplakt. "We zien een Jeep met het symbool erop van de Schotten", zegt Traas. Zij staken later vanuit Zeeuws-Vlaanderen met de buffalo's (landingsvaartuig, red.) over naar Baarland met de 52ste Lowland Division."

    Als we de bladzijde omslaan zien we een potloodtekening van de Hulster basiliek. 'From my window a view I shall remember', (vanuit mijn raam een beeld dat ik me zal blijven herinneren) heeft de Engelsman Frank White er op 7 april 1945 onder gezet. Een beeld wat hij ook in zich kón opnemen, omdat Hulst - in tegenstelling tot grote delen van West-Zeeuws-Vlaanderen - voor de bevrijding niet werd plat gebombardeerd. "Denise had een nicht die in Londen woonde", zegt Traas. "Zij is naar een van de hoofdkwartieren gegaan en heeft erop aangedrongen om Hulst te sparen omdat ze er zo veel familie had wonen. Of Hulst daarom ook werkelijk gespaard is gebleven, is uiteraard niet te verifiëren. Maar dat zij het verzoek daar heeft neergelegd, is zeker."

    Het Bevrijdingsmuseum heeft uit de nalatenschap ook een kookboek uit 1942 gekregen. Gedrukt op oorlogspapier. De jonge Denise gebruikte het tijdens haar lessen op de huishoudschool aan de Laan van Meervoort in Den Haag. Maar de bevrijding van Zeeuws-Vlaanderen leeft vooral voort in haar poëziealbum.

    Denise Wauters overleed in 2010. Veel van de soldaten die in haar boekje schreven zullen er inmiddels ook niet meer zijn. Voor zover ze al niet snel zijn gesneuveld nadat ze hun versje of dankwoord hadden opgetekend. De meeste militairen trokken na de bevrijding van Zeeuws-Vlaanderen immers verder noordwaarts. "Maar we gaan op zoek naar nabestaanden", zegt Traas. "Misschien leeft een aantal van die soldaten nog. Het zou toch leuk zijn om Dick, wiens kerstkaart uit 1944 erin zit, op te sporen."