Meer fatsoen in omgang boeren
SLUIS - Een vertrouwensman inschakelen om het vertrouwen van boeren in diverse landinrichtingsprojecten te herstellen. Gedeputeerde W. van Zandbrink, voorzitter van de gebiedscommissie West-Zeeuws-Vlaanderen, ziet het als een van de mogelijkheden gezien om de moeizame grondverwerving weer op gang te krijgen.
„Een vertrouwensman of bemiddelaar is niet de enige oplossing. Boeren moeten veel meer het besef krijgen dat ook zij kunnen profiteren van het gebiedsplan Natuurlijk Vitaal“, zei hij gisterochtend na afloop van de vergadering van de gebiedscommissie. „We proberen ons meer te verplaatsen in de positie van de boer.“
Boeren en de gebiedscommissie zijn momenteel nu niet bepaald vrienden van elkaar. In de komende vijftien jaar verandert circa 2700 hectare grond in West-Zeeuws-Vlaanderen van functie, maar grondeigenaren staan niet te trappelen hun grond te verkopen of te ruilen.
De gebiedscommissie kreeg de laatste tijd ook veel kritiek van Sluise politieke partijen over de ‘onfatsoenlijke’ manier waarop boeren worden benaderd. Ze krijgen alleen de vraag voorgeschoteld of ze hun grond willen verkopen. Alternatieven worden niet geboden. De landbouw voelt zich niet serieus genomen en heeft de hakken in het zand gezet.
Moeizaam
Het resultaat is een moeizame grondverwerving. Niet alleen in het recreatie- en natuurproject Waterdunen bij Breskens, maar ook bij andere landinrichtingsplannen binnen ‘Natuurlijk Vitaal’.
Het roer moet om, beseft voorzitter Van Zandbrink. „De onderhandelingen gaan we dus anders doen. De kansen voor de landbouw gaan we veel meer benadrukken. De boeren moeten ook zelf aangeven wat ze willen: doorgaan, stoppen of boeren op een andere plek. Wil een boer zijn bedrijf verplaatsen naar het achterland? Prima. Dan zorgen wij voor een alternatief. Willen ze overstappen naar een andere teelt? Ook goed. Het gaat erom ze duidelijk te maken dat ook zij profijt hebben van het gebiedsplan en dat wij er niet alleen op uit zijn hun grond te kopen.“
De andere wijze van benadering staat ook in een nieuw aankoopstrategieplan, dat gisterochtend in de vergadering is besproken.
Prijsopdrijving
Vanwege de moeizame grondverwerving wordt ook geprobeerd het tempo van projecten in het gebiedsplan iets te vertragen of de volgorde te veranderen. Dat is ook bedoeld om prijsopdrijving te voorkomen.
Vooral boeren in het kustgebied vragen meer geld voor hun grond dan de actuele marktwaarde omdat ze weten dat hun grond snel nodig is voor een project.
Wethouder en lid van de gebiedscommissie J. Provoost zei gisteren het jammer te vinden dat de landbouw steeds terughoudender wordt bij de uitvoering van het gebiedsplan.
Maar het ging A. Boomert, commissielid namens de Recron, te ver om dan maar afspraken overboord te gooien. Boomert doelde op aanvullende voorwaarden van de gemeente Sluis om de boeren in Waterdunen beter te beschermen tegen bijvoorbeeld de effecten van zoute natuur. „Met alle partijen zijn bij de start van het gebiedsplan afspraken gemaakt. Waar blijven we als gedurende het proces met één partij nieuwe afspraken gaan maken?“, zei Boomert.
Boeren en de gebiedscommissie zijn momenteel nu niet bepaald vrienden van elkaar. In de komende vijftien jaar verandert circa 2700 hectare grond in West-Zeeuws-Vlaanderen van functie, maar grondeigenaren staan niet te trappelen hun grond te verkopen of te ruilen.
De gebiedscommissie kreeg de laatste tijd ook veel kritiek van Sluise politieke partijen over de ‘onfatsoenlijke’ manier waarop boeren worden benaderd. Ze krijgen alleen de vraag voorgeschoteld of ze hun grond willen verkopen. Alternatieven worden niet geboden. De landbouw voelt zich niet serieus genomen en heeft de hakken in het zand gezet.
Moeizaam
Het resultaat is een moeizame grondverwerving. Niet alleen in het recreatie- en natuurproject Waterdunen bij Breskens, maar ook bij andere landinrichtingsplannen binnen ‘Natuurlijk Vitaal’.
Het roer moet om, beseft voorzitter Van Zandbrink. „De onderhandelingen gaan we dus anders doen. De kansen voor de landbouw gaan we veel meer benadrukken. De boeren moeten ook zelf aangeven wat ze willen: doorgaan, stoppen of boeren op een andere plek. Wil een boer zijn bedrijf verplaatsen naar het achterland? Prima. Dan zorgen wij voor een alternatief. Willen ze overstappen naar een andere teelt? Ook goed. Het gaat erom ze duidelijk te maken dat ook zij profijt hebben van het gebiedsplan en dat wij er niet alleen op uit zijn hun grond te kopen.“
De andere wijze van benadering staat ook in een nieuw aankoopstrategieplan, dat gisterochtend in de vergadering is besproken.
Prijsopdrijving
Vanwege de moeizame grondverwerving wordt ook geprobeerd het tempo van projecten in het gebiedsplan iets te vertragen of de volgorde te veranderen. Dat is ook bedoeld om prijsopdrijving te voorkomen.
Vooral boeren in het kustgebied vragen meer geld voor hun grond dan de actuele marktwaarde omdat ze weten dat hun grond snel nodig is voor een project.
Wethouder en lid van de gebiedscommissie J. Provoost zei gisteren het jammer te vinden dat de landbouw steeds terughoudender wordt bij de uitvoering van het gebiedsplan.
Maar het ging A. Boomert, commissielid namens de Recron, te ver om dan maar afspraken overboord te gooien. Boomert doelde op aanvullende voorwaarden van de gemeente Sluis om de boeren in Waterdunen beter te beschermen tegen bijvoorbeeld de effecten van zoute natuur. „Met alle partijen zijn bij de start van het gebiedsplan afspraken gemaakt. Waar blijven we als gedurende het proces met één partij nieuwe afspraken gaan maken?“, zei Boomert.
