article
1.6276379
TERNEUZEN - Ex-militair Steef van Hoeijen uit Terneuzen nam een trauma mee uit Bosnië. Angst beheerste zijn leven. Hij sloot zich op zolder op. Nu durft hij de straat weer op dankzij hulphond Obli.
Ex-militair durft weer de straat op dankzij hulphond
TERNEUZEN - Ex-militair Steef van Hoeijen uit Terneuzen nam een trauma mee uit Bosnië. Angst beheerste zijn leven. Hij sloot zich op zolder op. Nu durft hij de straat weer op dankzij hulphond Obli.
http://www.pzc.nl/regio/zeeuws-vlaanderen/ex-militair-durft-weer-de-straat-op-dankzij-hulphond-1.6276379
2016-08-19T06:30:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6276381.1471606554!image/image-6276381.JPG
Terneuzen,Psyche,Aandoening,ex-militair,hulphond,Steef van Hoeijen,hermes
Zeeuws-Vlaanderen
Home / Regio / Zeeuws-Vlaanderen / Ex-militair durft weer de straat op dankzij hulphond

Ex-militair durft weer de straat op dankzij hulphond

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Ex-militair Steef van Hoeijen met zijn trouwe hulphond Obli.
      Fotograaf
    TERNEUZEN - Ex-militair Steef van Hoeijen uit Terneuzen nam een trauma mee uit Bosnië. Angst beheerste zijn leven. Hij sloot zich op zolder op. Nu durft hij de straat weer op dankzij hulphond Obli.

    "Ik zat thuis. Angstig, sloot mezelf op op zolder en ook daar sloot ik mezelf op. Ik was gewoon een kluizenaar geworden." Steef van Hoeijen uit Terneuzen zat in 1997 bij de marechausse in Bosnië. "Het was de bedoeling dat wij daar agenten opleidden maar toen de oorlog daar weer oplaaide kwam daar niks van terecht."

    PTSS
    Hij zag er dingen die hij nu nog niet heeft kunnen verwerken. De klachten namen toe. Depressies, paniek, nachtmerries. Aan van allerlei problemen werd gedacht. Burnout, aanpassingsstoornis. Therapie hielp niet. Pas na jaren viel de term Post Traumatische Stress Stoornis (PTSS). Hij is inmiddels geen militair meer. Het ging niet meer.

    "Voor mensen met PTSS gaat het bijna standaard dezelfde kant op. Drank, drugs, criminaliteit, ze worden huurling of maken er zelf een eind aan. Ik liep ook met dat soort plannen rond. Dat is geen geheim. Ik was echt de zin van het leven vergeten. Ik heb echt geluk gehad dat dat me bespaard is gebleven. Hij maakt je leven weer compleet."

    'Hij' ligt in zijn mand op een oor. Steef van Hoeijen is een van de gelukkigen met PTSS die een hulphond heeft gekregen. Sinds Steef de labrador Obli in huis heeft gaat het een stuk beter met hem. Hij gaat weer het huis uit, hij durft weer naar supermarkten. Maar Obli is meer dan een verplichting die uitgelaten moet worden.

    Klik
    Vanaf dag een was er al een magische klik tussen hem en zijn nieuwe baas. Al voor Steef zelf last van herbelevingen van zijn oorlogstrauma krijgt grijpt Obli al in. Hij voelt het aan zijn baas. "Ik ga wel naar de supermarkt maar niet als het te druk is. En als het te druk wordt dan grijpt Obli in. Dan drukt hij zijn lichaam tegen me aan om me te laten voelen dat hij er voor me is; om me aan te geven dat we beter kunnen gaan. Ik kan dan beter gewoon mijn tas laten staan want uiteindelijk sleept hij me de winkel uit."

    's Nachts waakt Obli over zijn dromende baas. Bij de eerste tekenen van een nachtmerrie maakt de hond zijn baas wakker. "Het is precies zo als in het tv-spotje. Hij duwt zijn snuit tegen me aan en maakt me zacht wakker voor de nachtmerrie te erg wordt."

    Het feit dat Steef met een hulphond de straat op gaat, maakt duidelijk dat PTSS een serieus probleem is. Van Hoeijen ziet dat Defensie de problematiek nu serieuzer neemt. "Defensie was er niet goed op ingespeeld. Ja natuurlijk snap ik ook wel dat er op je gechoten kan worden als je er voor kiest militair te worden. Daar zit ik ook niet mee. Maar als je ziet wat mensen elkaar allemaal aan kunnen doen."

    Bufferen
    Sinds Obli in zijn leven is, gaat het een stuk beter. Hij komt weer buiten. "Als Obli in het restaurant op de grond ligt, zien mensen niet wat hij voor me doet. Hij ligt dan niet te slapen. Hij heeft altijd een oog open. Hij is dan aan het bufferen."

    Bufferen is het afschermen van de baas. Niet door agressief te zijn maar door een barrière te vormen naar andere mensen. Want hoewel het een stuk beter gaat, Steef kan er nog steeds niet tegen wanneer er ineens iemand achter hem staat of onverwachts een klap op de schouder krijgt."

    De interesse voor de honden is groot. Het Koninklijk Nederlands Geleidehonden Fonds (KNGF) heeft onlangs besloten tijdelijk geen nieuwe verzoeken voor hulphonden voor mensen met PTSS in behandeling te nemen. Omdat de wachtlijst te lang zou worden, is er een tijdelijke stop. Ook bij de stichting Hulphond, waar Steef van Hoeijen zijn hond van heeft, zijn er veel aanvragen. In drie jaar tijd al tweehonderd.

    Het blijft vooralsnog hopen op de welwillendheid van donateurs. Van Hoeijen denkt dat het KNGF en Hulphond niet snel hoeven te rekenen op steun van het ministerie. "Niet zolang ze bij Defensie nog de helmen samen moeten delen."

    Bart Koster
    Iedere dag maken in Amerika 22 ex-militairen een einde aan hun leven. Met de 22 Push-up Challenge wordt aandacht gevraagd voor de zware problemen waar veel veteranen mee te maken hebben. Een van de deelnemers is sergeant Bart Koster uit Westdorpe. Hij doet 22 dagen lang iedere dag 22 push-ups.

    Koster (29) werkt bij het 41 Pantsergeniebataljon en werd in 2009 uitgezonden naar Afghanistan. Aan de NOS vertelde hij waarom hij de uitdaging aanging: "Als militair ontmoet je veel collega's uit het buitenland. We onderhouden het contact ook via sociale media, dus een actie als deze gaat snel rond", vertelt Bart, die zelf geen PTSS heeft.

    "Tweeëntwintig per dag: ik wist niet dat het er zo veel zijn. Wel dat het niet altijd goed gaat als militairen terugkeren van een uitzending, ook in Nederland."