Emma en Roger Hemelsoet. De bruidegom toont een door hem van sigarenkistjes vervaardigde miniatuurmolen. foto Peter Nicolai
WESTDORPE - Dienstmaat Eduard Sallet had hem nog zo gewaarschuwd.
Zus Emma Sallet was een 'kwaaie'. Maar zo gauw Roger Hemelsoet Emma bij de bushalte op de Aardenburgse Kaai zag staan, was hij verkocht.Emma zag Roger ook direct zitten en gisteren vierden beiden hun diamanten huwelijk. "Waar vriendschap met een mede-dienstplichtige Indiëganger uit Eede al niet toe kan leiden", concludeert Roger (85) zelf op zijn zestigste huwelijksverjaardag.
Na het avontuur in (intussen niet meer Nederlands-)Indië ging Roger weer bij een boer werken in zijn geboorteplaats Westdorpe. Natuurlijk troonde Roger Emma mee naar Westdorpe na hun trouwen.
Door omstandigheden woonde het paar ook een aantal jaren in Sas, maar vooral Roger was heel blij dat ze sinds dit voorjaar weer terug naar Westdorpe konden: naar een aanleunwoning van De Witte Leeuw, inpandig in het nieuwe verzorgingshuis 't Verlaet. "Hier kennen we de mensen", verklaart Roger zijn verknochtheid. Emma (83) loopt niet meer zo kwiek als een kievit en vindt het daarom heel fijn dat de winkels letterlijk om de hoek zijn te vinden. Als ze een boodschapje gaat doen, kan het gebeuren dat ze meer dan een uur weg is. "En dan heb ik de nodige bakjes koffie afgeslagen, want anders zou ik nog veel langer wegblijven."
Enige dochter Emmy, die wel vijf broers heeft, is blij dat pa en ma in Westdorpe wonen. "Ik woon hier ook en dan stap je net even makkelijker binnen." Niet dat pa en ma zichzelf niet kunnen vermaken. Molens bouwen van sigarenkistjes (Roger) en handwerken (Emma) zit er niet meer in. Puzzelen gaat daarentegen uitstekend; Roger met stukjes en Emma in een boekje.
Het diamanten feest werd gisteren uitgebreid gevierd met onder anderen de zes kinderen, tien kleinkinderen (allen met aanhang) en vier achterkleinkinderen in De Baeckermat, in Westdorpe natuurlijk.
