Plan Waterdunen kent zowel felle voor- als tegenstanders. archieffoto Peter Nicolai
DEN HAAG - De drie leden van de Raad van State die gisteren de bezwaren tegen Waterdunen behandelden, lieten zich niet in de kaart kijken.
Waar de Raad soms door de manier van vraagstelling nog wel eens duidelijk maakt welke kant het met de uitspraak op gaat, hielden de Staatsraden hun mening over dit plan nog helemaal voor zich.Dat kwam mede door de complexiteit van het onderwerp. "Dit is buitengewoon moeilijke materie", verzuchtte één van de Staatsraden, zoals de leden van de Raad worden genoemd, halverwege de zitting. Alleen het lezen van de stukken was voor de drie Staatsraden niet genoeg geweest om alles te snappen. Reden om zowel de bezwaarmakers als de provincie gisteren urenlang aan de tand te voelen.
De moeilijkheid zat onder meer in de inhoud van het exploitatieplan en de afspraken tussen de provincie en recreatiebedrijf Molecaten, dat in Waterdunen een vakantiepark opzet. De provincie houdt die afspraken deels geheim, óók voor de staatsraden. Die toonden zich daar niet blij mee, maar kunnen niet afdwingen dat de provincie alle gegevens op tafel legt.
Drie bezwaarmakers hadden in Den Haag het recht hun grieven te uiten. De ZLTO deed dat namens de landbouwsector en wees onder meer op de onzekerheden rond mogelijke verzilting van omringende landbouwgrond. Daarover sprak ook Christianne de Maertelaere, landbouwer en eigenaar van mini-camping Boerenhof bij Groede. Zij vindt verder de compensatieregeling voor eventuele verziltings- en andere schade te gering, en vreest voor geluidsoverlast voor haar gasten, omdat het grootste deel van de Waterdunengangers straks langs haar camping naar hun bestemming rijden.
Een vertegenwoordiger van grondeigenaren in het gebied, verenigd in de Stichting Verbeterde Gebiedsaanpak Breskens Groede, deed er alles aan om aan te tonen dat het plan op financieel vlak niet deugt en daarom onuitvoerbaar is. Ook betoogde hij dat de grondeigenaren er in het plan te bekaaid vanaf komen.
De Raad van State doet normaal gesproken binnen zes weken uitspraak, maar kan die termijn zelf oprekken. "In deze zaak zou dat best eens kunnen", verkondigde één van de Staatsraden.
Sorteer reacties
