Rinco de Koeijer bij de Sophiapolder, vlak voor zijn boerderij. "Ook nieuwe natuur die van mij niet had gehoeven, maar de verwerving heeft in goed overleg plaatsgevonden." foto Peter Nicolai
Plannenmakers, natuurbeschermers, provinciebestuurders en enkele
recreatiebonzen mogen tamboereren op landinwaartse zeeweringen,
(economische) mogelijkheden voor zoutwaterteelten en unieke flora en fauna.
Maar voor de meeste streekbewoners is Waterdunen 'gewoon' ontpoldering:
kostbare landbouwgrond onder water zetten voor zilte natuur, die bijna
niemand mag zien.
Die mening is de voorzitter van Agrarisch West
toegedaan. De Koeijer zat tot eind 2008 in de gebiedscommissie om mee te
praten over de ontwikkeling van Waterdunen. "Voorwaarde daarbij was dat
gronden voor realisatie van Waterdunen vrijwillig zouden worden verworven.
Ik heb Waterdunen in het begin niet gezien als een aaneensluitend gebied
waar zilte natuur moest komen. Ik dacht dat er langs de kust een aantal
hectares grond werd gezocht om natuur in te richten. Een boer die zijn land
niet wilde verkopen, hoefde dat niet te doen, werd door de Dienst Landelijk
Gebied vijf, zes jaar geleden schriftelijk toegezegd." Maar toen de
provincie met een inpassingsplan op de proppen kwam, begon het De Koeijer te
dagen. Weliswaar hield gedeputeerde Marten Wiersma vol dat de vrijwillige
grondverwerving nog steeds uitgangspunt was voor realisatie van Waterdunen,
maar ook hij kon niet anders dan toegeven dat het inpassingsplan de
mogelijkheid biedt om tot onteigening van gronden over te gaan als geen
overeenstemming wordt bereikt. Daarmee werd het uitgangspunt van vrijwillige
grondverkoop verlaten. De Koeijer voelde zich daardoor 'misbruikt' en wilde
als landbouwvoorman geen 'legitimiteit' meer verstrekken aan Waterdunen.
Een aantal (lokale) politici stelt dat de gemeente toch niets meer heeft te
zeggen over Waterdunen, omdat provincie en Rijk de regie in handen hebben.
De Koeijer wil daar niet aan. Als de gemeente uit de gebiedscommissie stapt,
worden provinciebestuurders 'doodzenuwachtig', stelt hij. Ook Haagse
bestuurders krabben zich nog wel eens achter de oren als het draagvlak in de
streek zo duidelijk ontbreekt, verwacht de ZLTO'er.
Het kan
daardoor van belang zijn op welke partijen kiesgerechtigden stemmen, meent
De Koeijer. "Ik hoef en wil de mensen niet vertellen op welke partij of
welke persoon ze moeten stemmen. Maar als inwoners een duidelijk standpunt
over Waterdunen hebben, kunnen ze rekening houden met verkiezingsprogramma's.
"
De Koeijer verduidelijkt dat lokale partijen als Helder
Zeeuws, Nieuw Gemeentebelangen en Lijst Babijn steeds hebben laten weten
tegen Waterdunen te zijn. De overige partijen beklemtonen hun standpunt niet
zo, maar PvdA, VVD en nieuwkomer D66 lieten meerdere keren weten dat ze
economische potentie in Waterdunen zien.
D & T heeft hij de
afgelopen jaren nooit gehoord over Waterdunen. en het CDA, De Koeijers eigen
partij, is niet duidelijk. De Koeijer wilde niet op de kieslijst staan,
omdat hij er niet zeker van is dat zijn partij op het moment suprême tegen
Waterdunen stemt.
Officieel houden de christendemocraten vast aan
vrijwillige grondverwerving, maar lijsttrekker Peter Ploegaert liet
doorschemeren dat het CDA Waterdunen niet wegstemt als de meerderheid voor
is. De Koeijer geeft daarom zijn voorkeurstem aan een CDA'er die het
tegengeluid in de fractie zal laten horen.
Kijk voor meer informatie over de raadsverkiezingen op onze speciale verkiezingssite .
Sorteer reacties
