article
1.6230631
Zijn veilige wereldje is steeds wat groter geworden. Toch voelt goudsmid Bert van Wijk zich nog steeds het meest thuis achter de werkbank in zijn winkel.
Goud- en edelsmid Bert van Wijk: 'De winkel, dat ben ik'
Zijn veilige wereldje is steeds wat groter geworden. Toch voelt goudsmid Bert van Wijk zich nog steeds het meest thuis achter de werkbank in zijn winkel.
http://www.pzc.nl/regio/zeeuws-nieuws/goud-en-edelsmid-bert-van-wijk-de-winkel-dat-ben-ik-1.6230631
2016-07-30T06:15:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.6230736.1469865195!image/image-6230736.JPG
Middelburg,Arbeid,Ambacht,Beroep,Ondernemer,Ondernemen,goudsmid,edelsmid,Bert van Wijk,hermes
Zeeuws nieuws
Home / Regio / Zeeuws nieuws / Goud- en edelsmid Bert van Wijk: 'De winkel, dat ben ik'

Goud- en edelsmid Bert van Wijk: 'De winkel, dat ben ik'

Foto's
1
Reacties
Reageer
    • Afbeelding
      Beschrijving
      Bert van Wijk in zijn zaak.
      Fotograaf
    Zijn veilige wereldje is steeds wat groter geworden. Toch voelt goudsmid Bert van Wijk zich nog steeds het meest thuis achter de werkbank in zijn winkel.
    Dit is mijn woonkamer. Ik heb hier mijn veilige wereldje gecreëerd.'

    Daar zit hij altijd. Vlak achter het raam, aan zijn werkbank. In het centrum van Middelburg. Zichtbaar voor iedereen, maar veilig verstopt tussen de sieraden die hij maakt en de objecten die hij verzamelt en in zijn winkel bewaart. Winkel is eigenlijk niet eens het juiste woord. Goud- en edelsmid Bert van Wijk giechelt. ,,Dit is geen juwelierszaak, geen gladde winkel. Dit is mijn woonkamer. Ik heb hier mijn veilige wereldje gecreëerd.''

    Dat nummer van Bløf, Hier - daar herkent hij zich wel in:

    Hier ben ik veilig, hier ben ik sterk

    Hier ben ik heilig, dit is mijn kerk

    Dit is mijn haven, hier leg ik aan

    Hier kan ik slapen, hier moet ik staan

    Zijn veilige wereldje is langzaam groter geworden. De basis blijft de werkbank. Daaromheen is de winkel gegroeid. ,,Middelburg is inmiddels mijn veilige wereldje geworden. Hoewel, nog niet helemaal.''

    Soms stapt hij uit die veilige, vertrouwde omgeving. In juni sloot hij de zaak en hing een briefje op de deur: Ben met vakantie. Weer retour wanneer m'n geld op is. ± 17 juli. PS: kan ook later worden. Geld, ach, dat is zijn drijfveer niet. ,,Rijkdom zit niet alleen in geld. Ik hoef geen dure dingen. Ik ben creatief, ook met geld.''

     

    Je maakt ze wel voor anderen.

    ,,Ja, mijn klanten willen wel opsmuk."

    Wil je als goudsmid de wereld en de mensen een beetje mooier maken?

    ,,Kleur brengen, plezier, ja klopt wel. Dat heeft ook te maken met de zwaarte van het bestaan. Daar probeer ik licht in te brengen.''

    Dat doet hij voor anderen via zijn sieraden. Voor zichzelf zoekt hij verlichting in verhalen en voorwerpen. Bewust en onbewust vertellen die zijn levensverhaal. De reddingsboeien in zijn winkel? Zijn leven gaat met vallen en opstaan. Lichamelijk en geestelijk.

    Bert van Wijk wordt op 10 oktober 1958 geboren in Brielle en verhuist op zijn tweede naar Middelburg. Na de mavo aan de Dwarskaai (voor kinderen met leerproblemen) gaat hij naar de vakschool goudsmeden in Schoonhoven. In 1988 opent hij zijn winkel in de Koorkerkstraat.

    Passanten kunnen een glimlach nooit onderdrukken. In de etalage staat al jaren een vrouwengezicht met Zeeuwse kap en op de plek van de spiegels… fietsbellen.

    Hoe kom je op zo'n idee?

    ,,Ik maak veel dat met Zeeland te maken heeft. Paalhoofden, basaltblokken, vissen, boeien - ik kijk ernaar vanuit een andere hoek. Zoek naar de beste visuele vertaling van het beeld. Een goed sieraad heeft een goede karakteristieke vorm die boeit. Van een vis pak ik alleen een onderdeel: een oog, of een vin, of de lijn van het lijf.''

    ,,Het ontwerpen van een sieraad is een automatisme. Het werkt als een stripverhaal: het ene plaatje leidt tot het volgende. De klant vertelt het verhaal, ik luister en observeer. Daarop volgt het creatieve proces. Als ik het ontwerp een keer heb getekend, vergeet ik het niet meer.''

    Heb je een fotografisch geheugen?

    ,,Dat niet, wel een heel goed visueel geheugen. Na het observeren volgt het creatieve proces. Daarin zoek ik alle grenzen op.''

    Hij valt stil. ,,Wacht, we zijn helemaal verkeerd bezig. Ik werk met beelden, jij schrijft. Het heeft geen zin dit allemaal op te schrijven. Wat is het doel? Nee, visuele vormen opschrijven in woorden wordt heel erg moeilijk.''

    Lees meer in de PZC van zaterdag 30 juli of op Blendle.