Reuzenslang legt zestig eieren

Auteur: door Wendy van den Hurk |   woensdag 03 januari 2007 | 07:42

Tekstgrootte tekst verkleinentekst vergroten
foto Lex de Meester

foto Lex de Meester

VLISSINGEN - Stilletjes ligt ze opgerold als een torentje in de hoek, onder twee stukken kurkschors. Haar ogen staan scherp. Je zou niet zeggen dat ze 53 eieren, zo groot als die van ganzen, onder haar lijf heeft liggen.
Iguana is het nieuwe jaar goed begonnen: een vrouwtjes-netpython legde zestig eieren. En dat terwijl een bevruchting bij haar komst in de Vlissingse reptielenzoo halverwege augustus vorig jaar nog heel ver weg leek.

„Het mannetje lag dagenlang bovenop de plank“, vertelt beheerder Ad Bom. „Het vrouwtje is een paar keer naar hem toe gekropen, maar hij leek geen interesse te hebben. Tot ze na een paar dagen ineens heel close waren. Ze kropen samen rond. Op dat moment kreeg ik een donkerbruin vermoeden. Misschien is ze toen bevrucht; ze heeft sperma-opslag. Maar ik denk dat het later is gebeurd. Toen heb ik ze pogingen zien doen.“

Van de zestig eieren die de python reticulatus legde, heeft ze al een stel afgestoten. Aan de oranje kleur van de schaal kon Bom zien dat ’er toch niks in zat’. Hij heeft drie eieren apart gelegd in een couveuse. Daar liggen ze in een Tupperware-schaaltje vol vermiculiet, in de bouw in gebruik om schoorstenen mee op te vullen, uit te broeden. Eind maart moeten ze uitkomen. Bom bewaart ze tot een dierentuin aangeeft ze te willen verzorgen.

De andere eieren liggen nog een tijdje onder de zwaarlijvige reuzenslang. Dan haalt Ad Bom ze weg. Iguana doet aan geboortebeperking.

„We kunnen ze toch niet allemaal kwijt in dierentuinen. De eieren halen we tezijnertijd weg. Ook om energie van de slang te sparen, want die blijft haar spieren bewegen om de eieren warm te houden. Onze ervaring met een tijgerpython is dat die een maand door bleef schokken. Dat is niet goed. Als universiteiten de eieren niet hoeven, vriezen we ze in. Daarna worden ze dan vernietigd.“

Terwijl het vrouwtje wat eieren verlegt, ligt het mannetje roerloos in de waterbak. Op meters afstand van zijn nakomelingen. „Hij bemoeit zich nergens mee. Die gaat zijn eigen weg. Ook het vrouwtje doet dat, als de eieren eenmaal zijn uitgekomen. De geboorte van netpythons in gevangenschap is niet bijzonder. Wel is het bijzonder dat de eieren bij het raam worden uitgebroed. Bezoekers kunnen alles zien.“

Netpythons zijn de grootste slangen ter wereld. Ze kunnen negen meter lang worden.