Een lange rij wachtenden om een kijkje te nemen aan boord van de De Ruyter en de Chatham. foto Ruben Oreel
Donderdag 1 november 2007 - Een jaar lang heeft vooral Zeeland bol gestaan van allerlei (maritieme) activiteiten die in het teken stonden van het vierhonderdste geboortejaar van Michiel Adriaanszoon de Ruyter. Volgende week wordt het De Ruyterjaar officieel afgesloten in Amsterdam. Tijd om de balans op te maken.
Het Zeeuwse bedrijfsleven had best wat dieper in de buidel kunnen tasten om de festiviteiten rond 400 jaar Michiel de Ruyter te sponsoren, vindt voorzitter André Bakker, van het consulaat Schelde Delta van de stichting 400 jaar Michiel de Ruyter.Normaal is de verhouding tussen overheidssubsidies en sponsoren 70/30. Maar daar kwam de Zeeuwse organisatie van 400 jaar De Ruyter niet aan, vertelt Bakker. De bijdrage van het bedrijfsleven liep daar bij achter. Er wordt momenteel druk gerekend, omdat het De Ruyterjaar nog niet is afgelopen. Hoe het eindbedrag er uiteindelijk uit gaat zien en of de organisatie er uit springt of niet, staat ook nog niet vast. Dat hangt ook van de opstelling van de Belastingdienst af.
Een ander smetje op de organisatie is een dreigende rechtszaak van de firma Dutch Event Factory die de walcatering bij de marinedagen en Sail de Ruyter voor zijn rekening nam. Die had vooral de marinedagen erg hoog ingeschat wat bezoekersaantal betrof, maar mede door het slechte weer viel dat tegen en zag Dutch Event Factory zich met een forse kostenpost geconfronteerd. Richard van Herk van dat bedrijf bevestigde dat er over enkele weken sprake is van een rechtszaak, maar meer wilde hij er niet over kwijt. Enkele weken later bij Sail de Ruyter was de catering dan ook aanzienlijk soberder.
Voor Bakker is het gebrek aan voldoende middelen de grootste hobbel die de organisatie gedurende het jaar heeft moeten nemen. Overigens wil hij wel kwijt dat de organisatie desondanks veel steun van met name de provincie Zeeland en uiteindelijk ook de gemeente Vlissingen heeft gekregen. Dat was niet alleen materiële steun, maar ook steun in de vorm van hand- en spandiensten. Het Rijk was in de vorm van de marine aanwezig en kon voor dat geld spectaculaire plaatjes schieten en reclame maken voor het marinebedrijf. De vlootschouw stond voor 4 ton in de defensiebegroting.
Overigens hebben die beelden Bakker nog niet losgelaten: "We hebben hier in Vlissingen met de boulevard een prachtige publieke tribune. Als je het dan hebt over de nationale vlootdagen van de marine, zou je kunnen denken aan een vlootschouw in Vlissingen en marinedagen in Den Helder waar de vloot zoals gebruikelijk voor het publiek toegankelijk is."
Multraship was een van die Zeeuwse bedrijven die als belangrijke sponsor gold. Leendert Muller: "Dan praat je over een substantieel bedrag. Wat je daar voor terugkrijgt? Je kunt niet zeggen: ik steek er x in en krijg er y voor terug. Je moet het meer zien in de sfeer van recepties, netwerken. Je wilt er als Zeeuws bedrijf bij zijn, zeker in dit geval, als het om allerlei nautische evenementen gaat."
Ook Zeeland Seaports was een grote sponsor die als havenautoriteit niet wilde ontbreken. Het geld dat in het De Ruyterjaar werd gestoken was overzichtelijk, maar er was ook een forse bijdrage in natura. Zeeland Seaports heeft onder meer van de gelegenheid gebruik gemaakt om vertegenwoordigers van bedrijven en (potentiële) klanten uit te nodigen voor verschillende activiteiten in het kader van 400 jaar De Ruyter. En het bedrijf kreeg er ook positieve reacties op, vanuit de rest van Nederland. Reacties in de sfeer van: 'Eerst De Ruyter, daarna de Eneco Toer; er is wel wat te doen bij jullie in Zeeland'.
